శివుని 112 ఏకాగ్రతా మార్గాలు I, 7 యొక్క 3 వ భాగం

కబీర్ భార్య కథ లాగే, మీకు గుర్తుంది కదా? వారిద్దరూ జ్ఞానోదయం పొందిన సాధువులు. కానీ ఒక నిజమైన హిందూ భార్యగా, దేవతగా, ఆమె కలలో కూడా తన భర్తకు అడ్డుగా నిలబడి, తన గొప్పతనాన్ని ప్రజలకు తెలియజేయదు. ఆయన జ్ఞానోదయం పొంది, గురువుగా ఉంటే చాలు. ఆమె రెండవ వ్యక్తిగా ఉండటాన్ని గానీ, సమాన వ్యక్తిగా ఉండటాన్ని గానీ ఇష్టపడదు. హిందూ భార్యలందరూ కలలో కూడా అలాంటి పనులు చేయరు. వారు చాలా వినయవంతులు. వారు ఎప్పుడూ వెనుక ఉండి, భర్త చెప్పిన పనులన్నీ చేస్తారు. అందుకే ప్రాచీన కాలం నుండి మనకు మహిళా మాస్టర్లు చాలా తక్కువగా ఉన్నారు.

ఎందుకంటే, మీకు తెలిసినట్లుగా, ఆధ్యాత్మిక సాధనకు సంబంధించిన చాలా పవిత్ర సాహిత్యం భారతదేశంలో చక్కగా భద్రపరచబడి, గౌరవించబడుతోంది. మరియు ఎందరో గొప్ప గురువులు భారతదేశం నుండే వచ్చారు. మరియు ఎందరో గొప్ప గురువులు వివిధ ప్రాంతాల నుండి వచ్చినప్పటికీ, వారి ఆధ్యాత్మిక మూలాలు భారతదేశంలోనే ఉన్నాయి. కాబట్టి, సహజంగానే పురుషులు పురుషులకు బోధిస్తారు, ఆ తర్వాత పురుషుల బయటకు వెళ్లి మళ్ళీ పురుషులకఆ సువార్తను వ్యాపింపజేస్తారు. ఆ తర్వాత ఒక మగ వారసుడిని ఎంచుకోవాలి, ఎందుకంటే మగవాళ్ళు ఎక్కువగా మగవాళ్ళతోనే ముడిపడి ఉంటారు, కాబట్టి వారసుడు కూడా మగవాడే అవుతాడు, అలా ఈ చక్రం కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. ఎందుకంటే హిందూ మహిళలు ఎప్పుడూ తమ అభిప్రాయాలను గట్టిగా చెప్పడానికి మరియు వారి గొప్పతనాన్ని అంతర్గతంగా లేదా బాహ్యంగా ప్రదర్శించడానికి. ఒకవేళ ఇప్పటికే ఒక యజమాని ఉంటే, ఒక్కరే చాలు. ఆమె తన భర్త అతిథులుగా ఎవరిని ఇంటికి తీసుకువచ్చినా, వారికోసం చపాతీలు వండటం, బంగాళాదుంపలు కాల్చడం, ఇల్లు శుభ్రం చేయడంతో సంతృప్తి చెందుతుంది.

మీరు ఒక భారతీయ ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు, భార్య ఎల్లప్పుడూ వంట చేస్తుంది, మీ తర్వాత ఇల్లు శుభ్రం చేస్తుంది, మరియు మీకు సౌకర్యంగా ఉండటానికి చేయగలిగినదంతా చేస్తుంది. అదే సమయంలో, భర్త మిమ్మల్ని ఒక అతిథిలా చూసుకుంటాడు, మీతో మాట్లాడతాడు, మరియు మేధోపరంగా లేదా ఆధ్యాత్మికంగా మిమ్మల్ని అలరించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. భార్య మీ కాళ్లను కూడా శుభ్రం చేస్తుంది! మీరు నేల మీద వదిలేసిన ఆహారాన్ని ఆమె శుభ్రం చేసి, మీకు అన్నీ సౌకర్యవంతంగా చేస్తుంది; మీరు మాట్లాడకపోతే ఆమె మీతో అస్సలు మాట్లాడదు. కాబట్టి, నేను ఇంకా నేర్చుకోలేని హిందూ మహిళల యొక్క కొన్ని చాలా మంచి గుణాలను మీతో పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను.

అదృష్టవశాత్తూ, నాకు భర్త లేడు, కాబట్టి నేను ఇక దాని గురించి ఆలోచించడం లేదు. అయితే, నేను ఈ లక్షణాలన్నీ నేర్చుకునేసరికి, చాలా ఆలస్యమైపోయింది. నా భర్త ఇప్పటికే మరొకటి తీసుకున్నారు. బహుశా వారిద్దరూ ఇంకా నేర్చుకోవడానికి ఇబ్బంది పడుతూనే ఉన్నారేమో. అందువల్ల అది నా చాలా సమస్యలను, సమయాన్ని ఆదా చేసింది. కాబట్టి ఇప్పుడు నేను ఇక్కడ కూర్చుని మీతో అన్ని రకాల విశ్వ (విషయాల) గురించి మాట్లాడగలను. లేకపోతే, మీరేమనుకుంటున్నారు? నేనైతే ఇప్పుడు వంటగదిలో చపాతీలు చేస్తూ ఉండేదాన్ని. బహుశా అతను ఇక్కడే కూర్చుని ఉండవచ్చు, కానీ మీకు ఏం చెప్పాలో తెలియడం లేదు.

సరే. కాబట్టి ఇప్పుడు, తిరిగి వద్దాం వందకు పైగా సాధన పద్ధతులు. దేవి ఈ అర్థవంతమైన, లోతైన ప్రశ్న అడిగిన తర్వాత, శివుడు ప్రేమగా సమాధానమిచ్చాడు. మరి అతను ఆమెను ఏమని పిలుస్తాడు? ఇప్పుడు మొదటి సమాధానం. “తేజోవంతుడా!” వావ్! నువ్వు నన్ను అలా కూడా పిలవవు! మీరు నన్ను సుమ అని మాత్రమే పిలవాలి. “తేజోవంతుడా!” బహుశా అమెరికాలో మీకు “ఆపిల్ పై” దొరికిందేమో. “కెచప్ వన్,” లేదా “ఫ్రెంచ్ ఫ్రై,” “కెంటకీ ఫ్రెంచ్ ఫ్రై.” ఈ విషయం గురించి మాట్లాడుతుండగా, మీకోసం ఒక జోక్ ఉంది. మనం సరదాగా మాట్లాడుకుందామా లేక ఈ విషయానికి వద్దామా? జోక్, ఆ? సరే, జోక్. మనం ఇంకా ఆ స్థాయికి రావాల్సి ఉంది, చింతించకండి.

ఒకే బ్లాక్‌లో, అంటే ఒక కాంప్లెక్స్‌లో, చాలా మంది ఇరుగుపొరుగు వారు కలిసి నివసించేవారు. అప్పుడు భార్యలలో ఒకరు తన భర్తతో ఇలా ఫిర్యాదు చేసింది, “ఇదిగో చూడు! మా పొరుగువారి భర్తలందరూ తమ భార్యలను ఎంతో మధురమైన, శృంగారభరితమైన పేర్లతో పిలుస్తారు. మరియు నువ్వు నన్ను ఎప్పుడూ అలా పిలవకు.” మీకు ఆ కథ ఇప్పటికే తెలుసా? కాదా? మరి నువ్వెందుకు నవ్వుతున్నావు? అంత తొందరగా నవ్వవద్దు. మీరు బహుశా తర్వాత ఏడుస్తారు, ఒకవేళ ఇది మీకు వర్తిస్తే. అప్పుడు భర్త, “ఏమిటి? అన్నాడు. వారు తమ భార్యలను ఏమని పిలిచేవారు? నేను ఏమీ వినలేదు! అప్పుడు భార్య ఇలా అంది, “మన “కుడివైపున నివసించే అతను, తన భార్యను 'ఆపిల్ పై' అని పిలుస్తాడు.” మరియు అతని పక్కన నివసించే అతను తన భార్యను 'మధురమైన చెర్రీ పువ్వు' అని పిలుస్తాడు. మనకు మిగిలినవాడు తన భార్యను ఇంకో పేరుతో పిలుస్తాడు, ఆహ్, 'రోజ్మేరీ' “అని. మీకు రోజ్మేరీ తెలుసా? ఇది ఆహారంలో వేసుకునే చాలా సువాసనగల ఒక రకమైన మసాలా. ఇక అతని పక్కన ఉన్న ఇంకొకడు, ఆమెను 'నా ప్రియమైన పిజ్జా' అని పిలుస్తాడు. ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది. “ఇతరులు కూడా ఆమెను 'నా బోన్సాయ్,' 'నా అమూల్యమైన బోన్సాయ్' అని పిలుస్తారు. మరియు మరొకరు ఆమెను, 'ఓ, నా వజ్రమా, నా మచ్చలేని వజ్రమా' అని పిలుస్తారు. ఇక నువ్వు, నన్ను ఇంత మధురంగా, శృంగారభరితంగా ఎప్పుడూ పిలవవు!”

అప్పుడు భర్త తల ఊపి, “క్షమించండి, కానీ కుడి వైపున నివసించే అతను ఒక బేకర్ అని అన్నాడు. మరియు అతని పక్కన ఉన్న వ్యక్తి...” అతను ఆమెను ఏమని పిలిచాడు? “చెర్రీ బ్లోసమ్,” అవునా? సరే. అతను ఒక తోటమాలి. అతను చెర్రీ చెట్లు పండిస్తాడు. అతను జపనీయుడు. మరియు ఎడమవైపు ఉన్న అతను తన భార్యను 'రోజ్మేరీ' అని పిలుస్తాడు, అతను మూలికలు అమ్ముతాడు!” అంటే, మూలికలు! “మరియు మరొకడు, అతను ఆభరణాల వ్యాపారి కాబట్టి తన భార్యను వజ్రం అని పిలుస్తాడు. నేను బూట్లు బాగుచేసేవాడిని. నేను నిన్ను నా 'విరిగిన చెప్పు' అని పిలవలేను.’” అవును, అతను శవపేటికలు తయారు చేసేవాడు కాకపోవడం మంచిదే, ఎందుకంటే... నా గట్టి శవపేటిక.” నీకు తెలుసుగా, చనిపోయిన వాళ్ళని పూడ్చిపెట్టే చోటు? “దృఢమైన శవపేటిక.” కాబట్టి మీ భర్తను మరీ ఎక్కువగా ఒత్తిడి చేయకుండా చూసుకోండి. ఒకవేళ అతను మీకు మీరు కోరుకునే మధురమైన పేరు పెట్టడానికి సరైన వృత్తిలో లేకపోతే. ఇప్పుడు, మీరు మీ భర్తకు వినాశన దేవుడైన శివుడిని చూసి నేర్చుకోమని చెప్పవచ్చు.

సరే. శివుడు చాలా ఉదార ​​స్వభావి. ఆయన తన బాహువుల చుట్టూ పాము(ప్రజల)ను, అలాంటివన్నీ ధరించారు, మరియు విశ్వ పునరుత్పత్తి శక్తికి ఒక రకమైన చిహ్నంగా ఆయన మానవ జననేంద్రియాలను ఎంచుకున్నారు. కానీ ఆయన నిజానికి చెప్పదలుచుకున్నది ఏమిటంటే, ఈ ప్రపంచమంతా ఒక సృజనాత్మక శక్తి ద్వారా సృష్టించబడింది. అది నిజం కాదు. అది మానవాళికి, ఆత్మలకు అత్యున్నత నివాసం కాదు. విశ్వాన్ని సృష్టించే సృజనాత్మకత, సృష్టి శక్తి మాయ ద్వారా వచ్చింది. కాబట్టి, పాత కాలంలో, మాయ మరియు సృజనాత్మకత గురించి మాట్లాడటానికి, ఆయన తన ఉద్దేశాన్ని ఆనాటి ప్రజలకు తెలియజేయడం కోసం, ఒక పురుషుడి జననాంగాల వంటి చాలా అసభ్యకరమైన వస్తువును ఉపయోగించవలసి వచ్చింది. ప్రజలందరికీ తెలిసింది చాలా మొరటుగా, చాలా ఆదిమంగా, చాలా వాస్తవికంగా, ఒక నిత్యజీవితం లాంటి ఉదాహరణ మాత్రమే అయిన ఆ కాలంలో ఆయన వారితో ఎలా తత్వశాస్త్రం చెప్పగలరు?

ప్రతి కాలంలోనూ, ఆయా కాలాల్లోని ప్రజల చైతన్య స్థాయికి, పురోగతికి అనుగుణంగా గురువు జీవించాల్సి, బోధించాల్సి, ప్రజలకు అర్థమయ్యేలా చెప్పాల్సి వచ్చింది. మీరు స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలి. కాబట్టి, మోషే ప్రజలను మేక(ప్రజ)లను చంపడానికి ఎందుకు అనుమతించాడని పోల్చి అడగకండి, దానికి [సర్వోన్నత] గురువు చింగ్ హై, “వద్దు! వద్దు! వద్దు! వద్దు!” అని అంటారు. ఇప్పుడు మనం అలా చెప్పనవసరం లేదు, ఎందుకంటే ఎవరూ ఒకరినొకరు చంపుకోవడం లేదు. పందుల(-ప్రజల)ను సైతం చంపవద్దు. కోడి(-ప్రజలు)ను కూడా చంపవద్దు. ఎందుకంటే ఇకపై బలి కోసం మనుషులను చంపవద్దని వారికి చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు, తైవాన్‌లో (ఫార్మోసా) గానీ, లేదా నేను బోధన కోసం వెళ్ళిన ప్రదేశాలలో గానీ, కదా? సరే.

కాబట్టి ఇప్పుడు, శివుడు తన భార్యకు, తన సహచరికి, తన జీవితాంతం తోడుగా ఉండే ఆమెకు ఇచ్చిన మొదటి సమాధానం ఇది, “తేజస్వరూపిణి! మీరు ఆ ప్రకాశాన్ని అనుభవించాలనుకుంటే, ఆ రెండు శ్వాసల మధ్య ఏకాగ్రత పెట్టవచ్చు.” శ్వాస బయటకు పోయి లోపలికి వచ్చే ఈ మధ్య సమయంలో, మీరు జ్ఞానోదయం యొక్క ప్రయోజనాన్ని పొందుతారు. అయితే, ఆయన చెప్పినదాని అర్థం ఏంటంటే మీరు ఏకాగ్రత పెట్టాలి. మీరు బహుశా... ఎందుకంటే రోజువారీ జీవితంలో, ఇది ఒక్క పద్ధతి మాత్రమే కాదు. మీరు అలా చేయగలిగినప్పటికీ, [పద్ధతులను] ఉపయోగించాలి. మన మనస్సును ఏకాగ్రత చేయడానికి దీనిని వివిధ పరిస్థితులలో ఉపయోగించాలి. కాబట్టి కొన్నిసార్లు, మీకు గుర్తుంటే, నేను మీకు బోధించినట్లుగా, రోజువారీ కార్యకలాపాల సమయంలో, మీరు ఎల్లప్పుడూ మీ జ్ఞాన కేంద్రాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి మరియు ఐదు (పవిత్ర) నామాలను పునరావృతం చేయాలి. కానీ ఒకవేళ మీరు మర్చిపోతే... మీరు చేసే ప్రతి పనిలో కూడా ఏకాగ్రత పెట్టాలి, కానీ అది మీకు చాలా కష్టం, కాబట్టి మీరు పని చేస్తున్నప్పుడు కూడా పంచ(పవిత్ర) నామాలను స్మరించండి.

కానీ మీరు భౌతిక శ్వాస మీద కాకుండా, ఆ రెండింటి మధ్య జరిగే ప్రక్రియ మీద దృష్టి పెట్టాలి. బయటకు వచ్చే ఒక శ్వాస, లోపలికి తీసుకునే ఒక శ్వాస - ఈ రెండింటి మధ్య ఆయన చెప్పినదాని అర్థం ఏమిటంటే, మనం శ్వాసించని ఆ అస్తిత్వంపైనే దృష్టి కేంద్రీకరించాలి. అంటే మనం సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడిని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి. శ్వాస లేనివాడు. ఎవరికి శ్వాస అవసరం లేదో ఆ ఒక్కడు. శ్వాస కూడా తాకలేనిది. మొదలైనవి, మొదలైనవి... ఇది ఇప్పటికే సాధన మార్గాన్ని అర్థం చేసుకున్న వారి కోసం మాత్రమే. బయటకు వెళ్లి సమాజంలోని సామాన్య సభ్యులకు రెండు శ్వాసల మధ్య ఏకాగ్రత పెట్టడం నేర్పించడం దీని ఉద్దేశ్యం కాదు. నిస్సందేహంగా, ఏ రకమైన ఏకాగ్రత అయినా ప్రయోజనాన్ని చేకూరుస్తుంది, కానీ ఎక్కడ, దేనిపై ఏకాగ్రత పెట్టాలో మనకు తెలిసినంత స్థాయిలో కాదు. స్పష్టంగా ఉందా? (అవును.) సరే.

కాబట్టి, మన దైనందిన కార్యకలాపాలలో మనకు చాలా చాలా పని ఉంటుంది, అందువల్ల కొన్నిసార్లు జ్ఞాన కేంద్రాన్ని గుర్తుంచుకోవడం చాలా కష్టంగా ఉంటుంది. కాబట్టి, ఒకవేళ మీరు అలా చేయలేకపోతే, లేదా మీ పనిపై దృష్టి పెట్టవలసి వస్తే, అప్పుడు మనం పనిని అభ్యాసంగా మార్చగల మార్గాలు ఉన్నాయి. అందుకే బుద్ధుడు 84,000 సాధనా పద్ధతులు ఉన్నాయని చెప్పాడు. మరియు వాటిలో ఏదీ ఒక అభ్యాసం కాదు, ఒక ఆధ్యాత్మిక అభ్యాస మార్గం కాదు. ఇక ఇక్కడ శివుడి విషయానికొస్తే, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ఆయన ఊరికే అక్కడ కూర్చొని ఉండలేడు... ధర్మ సాధనకు 84,000 మార్గాలు ఉండగా, ఆయన వాటిని 112గా రూపొందించారు. అది మీకు, మాకు, నాకు సరిపోతుంది. అయితే, “శ్వాసల మధ్య” అని ఆయన చెప్పేదాని అర్థం ఏమిటంటే గుర్తుంచుకోండి, అస్తిత్వం లేనిదాన్ని, భౌతికేతర అస్తిత్వాన్ని గుర్తుంచుకోండి. కాబట్టి, మీకు గుర్తు వచ్చినప్పుడు, శ్వాస మీద దృష్టి పెట్టవద్దని నేను మీకు చెప్తాను. మరియు దీక్ష సమయంలో శారీరక అనుభూతిపై శ్రద్ధ పెట్టవద్దు. మీకు గుర్తుందా? సరే.

అంటే ఆయన ఉద్దేశం కూడా అదే. అందుకే ఆయన, “ఏకాగ్రతతో ఉండు. శ్వాసల మధ్య ఉన్న ఆ ఒక్కరిని స్మరించు” అని అన్నారు. మనం కేవలం శ్వాస మీద మాత్రమే దృష్టి పెడతామని కాదు; నిరంతరం అలాగే. బహుశా మీకు చెబితే ఆయన భయపడి ఉంటాడు – నేననుకుంటాను, బహుశా నేను చెప్పేది తప్పేమో, తర్వాత మనకు తెలుస్తుందిలే… తర్వాత బహుశా మనం మరికొంత చదువుదాం, ఆ తర్వాత నేమీకు మరిన్ని విషయాలు చెబుతాను. చదవడానికి చాలా విషయాలు ఉన్నాయి, ఇంకా మనం మొదటి దాని దగ్గరే ఉన్నాం.

మీరు శ్వాస మీద దృష్టి పెడితే, దాన్ని ఒక లయలా మార్చేస్తారేమోనని నాకు భయంగా ఉంది. ఒకటి, రెండు, మూడు, నాలుగు, ఐదు, ఆరు, ఏడు, ఎనిమిది, తొమ్మిది, పది. ఆపై, అకస్మాత్తుగా ఏదో ఒక రోజు, మీరు అనుభవిస్తారు శ్వాస తీసుకోని స్థితిలో, అప్పుడు ఏకాగ్రత కోసం, శ్వాస లయను దాటి ముందుకు వెళ్లడం కోసం ఎటువైపు మళ్లాలో మీకు బహుశా తెలియకపోవచ్చు. అప్పుడు మీరు అక్కడే చిక్కుకుపోతారు.

Photo Caption: “అరణ్యంలో కూడా మర్యాదపూర్వకమైన రూపాన్ని కాపాడుకోండి”

ఫోటో డౌన్లోడ్ చేయండి