Дэлгэрэнгүй
Татаж авах Docx
Дэлгэрэнгүй уншаарай
Зөвхөн тодорхой нэг биш, бүх л талбарт бид төгс төгөлдөр болсон цагт жинхэнэ Гэгээнэн болно. Бид зөвхөн ууч өршөөнгүй , хэзээ ч шүүмжлэхгүй байгаад байх нь сайн хэрэг биш! Жишээлбэл: Шүүмжлэн сургах цагт нь хүмүүсийг магтаад байвал тэднийг эвдэж, оюунлагийн зам мөр дэх шүүн тунгаах чадварыг нь сүйтгэх болно. Тиймээс “Арга (Эерэг) Билиг (Сөрөг) тэнцэж Гэгээнтэн болно гэж Би хэлдэг.Ганц алхаад Бурханы Оронд хүршгүй. Оюун санааны бясалгагчдын хувьд энэ мөн адил. Өдөр бүр чармайн бясалгаж байвал цаг нь ирэхэд үр дүн нь аяндаа гарах болно. энэ нь бид хүүхдүүдээ яаж өсгөн торниулдагтай адил юм. Тэднийг өдөр бүр сайтар харж хандаж л байвал тэд аяндаа том болно.Зүгээр л чармайн бясалга, үр дүнд бүү хүлэгд. Зарим авшигтнууд бясалгалдаа юм олж харсангүй гэж надад ярьдаг. Би тэдэнд юм олж үзэх нь тийм чухал биш гэж хэлсэн. Бидний бодол санаа илүү тайван тогтвортой болж, илүү амар амгалан байдлыг мэдэрч, бид илүү итгэл бишрэл, аз жаргалтай болж, Бурханы аврал нигүүлслийг мэдэрч байвал угаасаа хамгийн сайхан ахуй ойлголттой болжээ гэсэн үг. Гэрэл харж, юм үзнэ гэдэг юу ч биш.Инээд бол аливаа өвчнийг анагаадаг сайн эм гэж би сонслоо. Хятадад “Өдөрт гурван удаа сэтгэлээсээ инээх хэрэгтэй” хэмээн хэлдэг. Ингэхэд бид өнөөдөр хэдэн удаа инээсэн билээ? Тоолоход маш олон байна уу? Намайг ажил хэрэгч биш байна гэж зарим хүмүүс шүүмжилдэгт гайхах зүйл үгүй. Тэд намайг ариун ном судрыг тайлбарлаж өгөхийн оронд өдөржин наргиан ярьдаг гэх юм. Энэ нь бид наргиан наадмаар мэргэшсэнээс тэр юм. Тиймээс хэн нэгэн нь асуувал ердөө л “Инээлддэг шашных” гэж хэлэхэд болно.Хэрэв Будда гунигтай бол, тэр өрөвдөлтэй Будда. Түүний хэрэг ч гэж байхгүй. Инээж ч чадахгүй юм бол Будда болохын ашиг юу байна? Баруунд “Гунигтай Гэгээнтэн бол зовлонт Гэгээнтэн” гэж ярьдаг. Бид өдөрт хир их инээдгээ анзаарвал хир өндөр дэстэй гэдгээ мэдэх боломжтой. Бид өөрсдийн дэсийг инээдээрээ хэмжиж болно, тиймээс Багшийн дор Аръяабалын номын цогцоор бясалгаж эхэлтлээ хүлээх ч албагүй. Инээж чаддаггүй Гэгээнтнүүд хөөрхийлөлтэй. Тэд хэт уйтгартай, нээлттэй байж чаддаггүй. Зүрх сэтгэл нээлттэй, өгөөмөр байж сурахгүй л юм бол Будда болохын сайхан нь юунд байна?Бид хэдий чинээ илүү бясалгах тусам төдий чинээ амирлангуй болж гэм буруутай мэдрэмжээс ангид байх болно. Бидний юу ч хүлдэггүй ба ямар үзэл бодол биднийг дарангуйлдаггүй. Бид яг агаар шиг, далай шиг асар уудам болдог. Бид ямар ч явцуу үзлээр хязгаарлагдаж, ямар ч ёс заншилд хүлэгдэхгүй. Сэтгэл маань нээлттэй болдог юм. Тиймээс ч бидэнд инээх хэцүү биш. Инээх ямар ч шалтаг шалтгаан байхгүй ч бид инээж чаддаг, учир нь бид дотроо их жаргалтай.
