به‌روزرسانی: توصیه استاد به پادشاه دوم درمورد درخواست او برای صلح‌ و شادی در کشورش، و به پادشاه جزیره درمورد درخواست او برای بخشش/صلح و سلامتی‌، بخش ۱ از ۲

آن پادشاه در اروپا، دوباره برای کشورش صلح و شادی درخواست کرد. من این را درک می‌کنم. بسیار خوب است که شما به مردم خود اهمیت می‌دهید. و بخاطر آن، شما اجرمعنوی، در آخرت هم پاداش خواهید داشت یا حتی در همین زندگی. اما اول از همه باید بدانید، اگر به کشورتان فکر می‌کنید و صلح و شادی برای کشورتان می‌خواهید، این امکان پذیر است، زیرا کشور شما اخیراً بلایای زیادی داشته است. و من می‌دانم که در قلبتان چه می‌گذرد. شما مردم خود را دوست دارید، و نهایت تلاشتان را بعنوان فرمانروا می‌کنید. این خوب است. این خوب است.

اکثر رهبران خواهان صلح و شادی برای کشورهایشان هستند. این خوب است. فقط باید بدانید جناب، صلح و شادی کشور شما با صلح و شادی کل جهان گره خورده است. من مطمئنم که شما این را می‌دانید، فقط فراموش کرده‌اید. فقط کارتان را با جزئیات کامل انجام دهید، هرکاری که می‌توانید برای خودتان انجام دهید، برای خانواده‌تان، برای کشورتان. فقط انجامش دهید. در هر دقیقه از روزتان، کارتان را با پشتکار، خالصانه، صادقانه و با تمام قلبتان انجام دهید. و همیشه باید به یاد خدا باشید. از خدا بخواهید تا کمک کند کارهایتان را خوب انجام دهید. و برای هرچه به شما عطا شده یا کمک شده، شکرگزار خدا باشید. چون یک پادشاه یا رئیس‌جمهور هستید، اگر صادق باشید، بهشت‌ها در کارهای روزمره و روابط با کشورهای همسایه به شما کمک خواهند کرد.

اما اینکه بعنوان یک پادشاه، صلح‌داشته باشید و شاد باشید، چیزی ارزشمند و تقریباً نادر است. متأسفم که می‌گویم، به همین دلیل است که برخی از پادشاهان در قلمروی آسیایی ما، وقتی متوجه‌ شدند قلمروی دیگری وجود دارد که خیلی بهتر از پادشاهی‌ دنیوی است، قلمروی [پادشاهی] خود را ترک کردند. هنگامی‌که آنها تا حدودی روشن‌ضمیر شدند، بوسیلهٔ اشتیاق خودشان، یا شاید با یک وجود والای روشن‌ضمیری ملاقات کردند که به نوعی با سطح بالای روشن‌ضمیری‌شان بر آنها تأثیر گذاشتند، بعد آن پادشاهان، شاهزادگان یا نخست وزیران، ممکن است بخواهند همه چیز را رها کنند تا آن مسیر را دنبال کنند - مسیر آزادی، مسیر صلح، مسیر شادی، چیزی که شما بدنبالش هستید.

یکبار تصمیم گرفتم که تحصیلاتم را ادامه دهم و مدرک روانشناسی بگیرم، چون آن زمان می‌دیدم که آولاکی‌ها (ویتنامی‌ها) بعنوان پناهنده بسیار رنج می‌کشیدند. بنابراین به دانشگاه رفتم تا برای آن رشته اقدام کنم. در آن زمان، من هنوز متد روشن ضمیری کوان یین را تمرین نمی‌کردم. من فقط هر روز سوتراهای مقدس را ذکرمیگفتم همچنین با انجیل دعا می‌خواندم و به همه بوداها و اساتید دعا می‌کردم که به من کمک کنند تا راه درست برای روشن‌ضمیر شدن خودم بیابم تا بتوانم به دیگران کمک کنم، چون دنیا پر از رنج است، نه فقط پناهندگان آولاکی (ویتنامی) آن زمان. هر بار که تلویزیون نگاه می‌کردم، صحنه‌های رنج‌آوری می‌دیدم. حتی اگر تلویزیون هم تماشا نکنید، اینرا خواهید فهمید. من فکر می‌کردم باید کاری انجام دهم، پس به دانشگاه رفتم و برای روانشناسی اقدام کردم، چون فکر می‌کردم مردم ویتنامی به تسلی و راهنمایی روانشناختی نیاز دارند. به شیوه دنیوی فکر می‌کردم این راه حل است، چون آنها صدمات روحی و رنج زیادی دیده بودند.

سپس این موضوع را به یکی از راهبه‌های بودایی‌ام گفتم. و او به من گفت: "آه، ما دکتر روانشناس زیاد داریم. اما روشن‌ضمیر بودن و پیروی از بودا، نادر است. به ندرت می‌توان چنین کسی را پیدا کرد. پس یک روانشناس به آن مهمی نیست. شاید بتوانی با روانشناسی به تعداد محدودی از مردم کمک کنی و با این نظریه‌ها و صحبت کردن، آنها را تسلی دهی. اما اگر روشن‌ضمیر شوی، می‌توانی به افراد زیادی کمک کنی، به روح‌های فراوان و موجودات دیگر: در بهشت، زمین و جهنم." شگفت انگیز است! به محض شنیدن این حرف، گفتم: "همین است. به محض شنیدن این حرف، گفتم: "بس است. دیگر تحصیل دنیوی را ادامه نمی‌دهم."

سپس تصمیم گرفتم یک راهبه بودایی شوم. اما در آن زمان متاهل بودم و این تصمیم به نوعی برایم سخت بود. بله، تصمیم‌گیری، خیلی دشوار بود، چون شوهر سابق من دقیقاً همان مردی بود که هر زنی، رویایش را دارد. او خیلی زیاد با محبت، خیلی با ملاحظه، سخاوتمند، مهربان و با عطوفت بود. اوه، هر چیزی که بتوانید از یک مرد آرزو کنید را داشت و او خوش تیپ بود. هر چیزی که می‌توانم برای یک شوهر آرزو کنم، او همه چیز را داشت. برای من بسیار بسیار سخت بود. اما با فکر کردن به تمام انسان‌های درحال رنج، از جمله اجدادم، والدین، خواهرهایم و دوستانم و تمام اشخاص-حیوان در حال رنج در کشتارگاه‌ها هر روز، تصمیم گرفتم این پیوند پرمحبت با همسرم - همسر سابقم - را قطع کنم و او را ترک کردم. قبل از آن هم، من می‌خواستم راهبه شوم، اما کاملا محقق نشد- به نتیجه نرسید.

سپس با یک شخص غریبه آشنا شدم. من در یک Volkshochschule، (مرکز آموزش بزرگسالان) آشپزی گیاهی را آموزش می‌دادم - در مدرسه‌ای در آلمان، مسلماً بطور رایگان. و بعد این شخص نزد من آمد. او هم می‌خواست یاد بگیرد، اما خودش گیاهخوار بود و از استادی در هند پیروی می‌کرد. و او یک کتاب به من داد. و این‌گونه بود که چیزهای دیگری را کشف کردم که من می‌توانم در هند یاد بگیرم و آن منطقی‌تر به نظر می‌رسید. چون راهبه‌بودن یا استاد داشتن به این معنی نیست که شما می‌توانید بلافاصله روشن‌ضمیر شوید. پس می‌دانستم راه‌های دیگری برای رسیدن به روشن ضمیری وجود دارد، راه‌هایی سریع و آسان. و آن کاملا در قلبم نشست. بنابراین به هند رفتم و مکان‌های بسیاری را جستجو کردم تا ببینم کدام راه بهترین و سریع‌ترین راه برای روشن‌ضمیر شدن است. اینگونه بود که به کوان یین رسیدم، به نور بهشتی درونی و صوت بهشتی درونی. بدین ترتیب بود که در هند با آن آشنا شدم. نمی‌دانم چرا این‌قدر درباره این موضوع صحبت می‌کنم. برگردیم به موضوع اصلی.

به گمانم به همین شکل، بسیاری از پادشاهان باستان، قدرتمندترین مقام‌های دنیوی را رها کردند تا از دنیای بهشت پیروی کنند، تا دنیای حقیقی را بیابند، آن کشور حقیقی، خانه‌ حقیقی که از آن آمده‌ایم و دیر یا زود به آن بازخواهیم گشت. برای بسیاری دیرتر اتفاق می‌افتد. چون وقتی به این دنیا آمدیم، مخصوصا اگر قدرت داشته باشیم، علم دنیا را داشته باشیم و برای خودمان کسی شویم، انسان‌های استثنایی با مقامی عالی، در هر مقامی، چه برسد به اینکه یک پادشاه شویم. در گروه شاگردان خدا [تحتِ تعلیم من]، افراد بسیاری با دستاوردهای دنیوی بالا هستند. معمولاً نام‌شان را ذکر نمی‌کنیم، مگر اینکه خودشان بخواهند. کشیشان، راهبه ها، پزشکان، مهندسان، دانشمندان، حتی سیاستمداران، اما شما نمی‌دانید چون در بعضی از چنین مقام هایی، سعی می‌کنیم که از نام و حریم خصوصی آنها محافظت کنیم.

ما همچنین مسنجرهای کوان یین را به مکان، یا خانه تعیین‌شده برای مراسم ویژه تشرف افراد می‌فرستیم. به آنها اسامی خاص داده شده تا هیچ‌کسی حتی نتواند آنها را بشناسد. برخی از آنها در سوپریم مستر تلویزیون ما به‌عنوان مجری یا شرکت‌کننده در برنامه‌ها حضور می‌یابند. ما نمی‌گوییم آنها از انجمن ما هستند یا چنین چیزی. آنها فقط کارهای خود را انجام می‌دهند و دربارۀ تخصص یا هر حرفه‌ای که دارند برای بینندگان توضیح می‌دهند. اما شما متوجه نخواهید شد که آنها عضو انجمن ما هستند به دلیل حساسیت‌های شغلی‌شان. در این جهان، مردم برای برخی افراد خوب و مشهور مشکل ایجاد می‌کنند، بنابراین ما تا حد امکان از این موضوع جلوگیری می‌کنیم.

من به شما – به هیچ پادشاه، نخست‌وزیر یا رئیس‌جمهوری - توصیه نمی‌کنم که مقام دنیوی خود را رها کنید و تارک دنیا شوید یا چیزی شبیه به آن. نه. بهترین کار این است که در موقعیت خود بمانید، اما روشن‌ضمیری را هرجا و به هر روشی که می‌توانید کسب کنید. روشن‌ضمیری همۀ مشکلات و استرس مربوطه را از بین نمی‌برد. اما استقامت شما را تقویت می‌کند، ضریب هوشی‌ را افزایش می‌دهد، و روحیه مصمم شما را برای هر چالشی که ممکن است در زندگی روزمره با آن روبرو شوید، تقویت می‌کند، به‌خصوص وقتی رهبر کشورتان باشید. حتی اگر شرایط بیرونی اطرافتان آشفته باشد، در درون آرامشتان را از دست نمی‌هید، که همان آرامش در بیرون نیز نمایان می‌شود. مهم‌تر از همه، اگر راهنمای معنوی شما یک استاد روشن‌ضمیر راستین از بالاترین سطح ممکن باشد، او می‌تواند شما را به ورای مشکلات ببرد، کمک کند تا برخی از آنها را تحمل کنید - بزرگ، کوچک می‌شود، کوچک صفر می‌شود!

بهترین حالت این است که بتوانید یک استاد بسیار بزرگ و کاملاً روشن‌ضمیر پیدا کنید تا "آموزهٔ" بی‌کلام را به شما منتقل کند، متُد بدون هیچ جمله مکتوب، بدون هیچ فلسفه مکتوب. این‌ها فقط برخی توضیحات برای چیزهایی هستند که حتی نمی‌توان توصیفشان کرد. مثلاً ما آن را "متُد کوان یین" می‌نامیم، یعنی نور و صوت بهشتی ابدی، اما آن در درون است. شما نمی‌توانید از هیچ ابزار یا کلمه‌ای برای ساختن یا خلق آن استفاده کنید. (همان‌طورکه در برخی گفت‌وگوهای قبلی معرفی کرده‌ام، گروه‌های آموزشی مختلفی هستند که می‌توانید پیدا کنید.)

خوشحالم که توانستم با شما صحبت‌ کنم، چون جوهرۀ زندگی‌تان [یعنی]- روحتان - باشکوه است، باعظمت است، مقدس است، پاک است، سالم است، قدیس‌ گونه است. اصلاً به هیچ‌چیزی در این دنیا یا دنیاهای نامرئی آلوده نیست. اما مسئله این است، شما در بدن گرفتار شده‌اید و ذهن، که از هستی پایین است کنترلتان می‌کند. پس، بیاد آوردن خود باشکوهتان برایتان خیلی دشوار است. پس، من بارها و بارها سعی می‌کنم این را به شما بگویم. اما اگر نمی‌توانم متوجهتان کنم، لطفا استادان دیگری را در سایر گروه‌های مذهبی پیدا کنید که بتوانند کمکتان ‌کنند.

و من می‌توانم همین حالا به شما بگویم: شاید باید به "آیین ‌کائو ‌دای" بروید، اما باید از شهودتان، دعاهایتان، و خلوص قلبتان استفاده کنید تا برای یافتن "شخص نیک"، "انتقال‌دهندۀ پاک"، در آن کلیسا، در آن معبد کمک بخواهید. در مسیحیت هم همین‌طور: باید در میان گروهی از رداهای مذهبی، که قلبی تهی عشقی تهی دارند، قدیس را پیدا کنید. باید آن گوهر نایاب را پیدا کنید، آن الماس در خاک را، تا روح خودتان را، جستجوی‌تان برای خدا، و خودتان را در میان این دنیای پرآشوب و ویرانگر، به آن بسپارید.

به شما گفتم، می‌توانید در‌ "آئین کائو دای" بهترین انتقال‌دهنده ممکن را پیدا کنید، در بهترین معبد ممکن‌ "آئین کائو دای" که می‌توانید پیدا کنید. "کائو دای" به معنی " قلمروی والا" است. من تازه بعداز صحبت با شما، آنرا فهمیدم. مدام فکر می‌کردم: «آنرا به انگلیسی چه بنامیم؟» "کائو" به‌معنای "والا" است. "دای" تقریباً ‌معنایی مانند یک سکو است. اما در زبان انگلیسی به‌معنای "قلمروی والا" است. این بهترین چیزی است که می‌توانم ترجمه ‌کنم. همۀ قدیسین در آنجا، مرا ببخشید، اگر نتوانستم مفهوم عمیق و ژرفِ تعالیم شما را در یک کلمه بیاورم.

می‌توانید به گروه "بئاس"، هند- یا شاخه‌های‌ "استادان بئاس" ‌بروید. جانشینان آنها،هنوز قدرت آنها [اساتید]را دارند هنوز برکت آنها را دارند. می‌توانید به آنها اعتماد کنید. "بئاس" B-E-A-S، گروهی از جانشینان بنیانگذار "بئاس"، از "سوامیجی ماهاراج جی" مقدس، گرفته تا استادان بعدی، "بابا‌ ساوان سینگ جی"، "سنت‌ کرپال سینگ جی" و غیره. این‌ها، استادان صادقی هستند. به‌هیچ‌وجه به شما آسیبی نمی‌رسانند، چون آنها عمیقاً درآن سنت عشق بی‌ قید و شرط هستند. می‌توانید به آنها اعتماد کنید.

و می‌توانید به هر سنتی، نزدیک‌ترین ممکن بروید. و شاید "آئین هوا هائو". "آئین هوا هائو" در آولاک (ویتنام) نیز جدید است، برکتِ استاد هنوز در آن وجود دارد. به آئین بودایی آولاکی (ویتنامی) "دائو دوئا" هم می‌توانید بروید و به آنها ملحق شوید چون استاد "نیوئین‌‌تان نام" مانند استاد‌ "هواین فو سو"، "نگو مین چیو" و "مین دانگ کوانگ" ‌هم یک گروه هستند. "مین دانگ کوانگ" هم این سنت را دارد. آنها مدت زیادی است که در آولاک (ویتنام) ممارست معنوی می‌کنند. از وقتی که می‌توانستند. و انرژی "آنها"، انرژی برکت، هنوز نزد رهروان "آنها" هست. پس شما می‌توانید به آنها هم بپیوندید.

حالا انتخاب‌های زیادی دارید. برایتان خوشحالم. بسیار خوشحالم که آنها هستند - این گروه‌های مذهبی سنتی. بسیار خرسندم، بسیار خوشحال، اگر که متوجه شدید با آنها قرابت دارید، لطفاً آنها را انتخاب کنید و تمام قلب، ذهن و روح خود را وقف آن کنید. یک گروه را انتخاب کنید. بهتر است فقط یکی را انتخاب کنید، چون همۀ آنها می‌توانند به شما کمک ‌کنند. فقط اینکه باید خودتان را وقف ‌کنید و هر روز عمیقا طلب بخشش و رستگاری روحتان را ‌کنید. می‌خواهم به شما بگویم امیدی وجود دارد. من نمی‌توانم تضمین ‌کنم که شما با پیروی از مبانی مذهبی‌ای که اشاره کردم کاملاً رستگار خواهید شد. این به شما هم بستگی دارد، به صداقت شما بستگی دارد که آیا واقعاً می‌خواهید رستگار شوید و روحتان را دراین زمانه واقعاً وخیم و خطرناک دنیا نجات دهید.

و اگر مسیحی هستید، لطفاً سعی کنید وگان هم باشید، مانند حضرت عیسی مسیح. اگر بودایی هستید، سعی کنید وگان باشید، مانند شاکیامونی بودا. و به سخنان حضرت عیسی مسیح ایمان داشته باشید، به سخنان بودا ایمان داشته باشید، به سخنان قدیسینی ایمان داشته باشید که آنها را می‌فهمید و به آنها اعتماد دارید. می‌توانید "ای- کوان تائو" را هم امتحان کنید؛ حداقل وقتی آنجا هستید، با افرادی هستید که افکار با شفقتی دارند. آنها وگان یا /و گیاهخوار هستند. این تمام چیزی است که اکنون به یاد دارم. تمام چیزی است که می‌دانم. ممکن است جایی، مخفیانه، در گوشه‌های کوچکی از جهان، برخی عقاید مذهبی بیشتری ‌باشد که من فرصتی برای شناختن آنها نداشتم. به شهودتان اعتماد کنید، به قلبتان اعتماد کنید و به خدا قادر متعال اعتماد کنید که شما را به آنجا هدایت کند.

نور و صوت بهشتی درونی از ابتدا یا تا ابد همیشه وجود داشته – از ابتدا یا تا ابد همیشه وجود داشته – همیشه بوده، از ازل. فقط به استاد نیاز دارد تا به شما کمک کند تا راز را باز کنید، و شما خواهید فهمید، می‌توانید ببینید، فوراً خواهید شنید. شما فورا در بهشت خواهید بود و از آن به بعد بیشتر و بیشتر پیشرفت خواهید کرد. زیرا به یاد آوردن اصل خود بدون متُد درست بسیار دشوار است، متدی بدون یک متد، که... شگفت‌آور است، خارج از این جهان است، خارج از زبان بشری، خارج از تصور هر موجودی است. آن با تصورات ‌ما یا تلاش یا حتی دعا کردن، آن با تصورات ما یا تلاش یا حتی دعا کردن، به دست نمی‌آید. وقتی در حال دعا هستید تا حدودی از بهشت‌ها کمک می‌گیرید، اما روشن‌ضمیری در درون شماست. هیچ بهشتی نمی‌تواند آنرا بیرون بیاورد و به شما بدهد. فقط نیاز دارید متخصصی داشته باشید تا آن را به طور نامرئی برای شما بگشاید. این چیزها اینگونه نیستند که شما مثلاً قدرت دنیوی داشته باشید، تا بر آن تأثیر بگذارید. بسیارخب. کافی است. ما در مورد چیز دیگری صحبت خواهیم کرد.

همچنین، خودتان را به عنوان یک پادشاه سرزنش نکنید که نمی‌توانید به مردم ِخود، آنطور که می‌خواهید کمک کنید. این مشکل این دنیا است، یک تله، شرایط این دنیا است که شما را مستاصل و ناتوان می‌کند. شما می‌توانید با حذف مقداری مالیات یا کاهش مالیات یا ساختن بیمارستان‌های بیشتر یا حتی آموزش رایگان برای فرزندانشان و غیره به آنها کمک کنید. اما نمی‌توانید در برابر چیزی که طبیعت مقدر کرده، کمک کنید – مانند سیل، سیل وحشتناک یا توفانی که بسیاری را می‌کُشد یا محصولاتشان را نابود می‌کند یا عزیزانشان را می‌کُشد، بعنوان مثال. این را شما نمی‌توانید انجام دهید. شما فقط می‌توانید به صورت مادی کمک کنید، مثلاً شاید مقداری پول بدهید، غذا بدهید، مراقبت‌های اضطراری ارائه دهید، مدرسه ها یا مکان های خالی را باز کنید تا پس از از دست دادن همه چیز، مدتی در آنجا پناه بگیرند. اما نمی‌توانید آن سیل را متوقف کنید. نمی‌توانید مثلا طوفان یا زلزله را متوقف کنید، چون این در قدرت شما نیست.

زیرا همانطور که گفتم، صلح، شادی و رفاه کشور شما نیز به بسیاری از کشورهای دیگر جهان، گره خورده است. آن در دستان شما نیست. شما نمی‌توانید آنرا تغییر دهید، اگر مردم کل دنیا تغییر نکنند. در واقع چیزی برای تغییر وجود ندارد، فقط اینکه از اول باید راه درستی را طی می‌کردیم. فقط اینکه مردم به بیراهه رفتند. چون این دنیا به نیروی منفی تعلق دارد و آنها تأثیر زیادی بر روی همهٔ روح‌های تحت کنترلشان دارند. آنها شبانه‌روز به هر دلیلی یا بی‌دلیل ما را مشغول می‌کنند، ما را مدام به کار سخت وامی‌دارند تا برای هرچیز کوچکی که نیاز داریم پول پرداخت کنیم. هرگز نمی‌توانیم آن‌قدر کار کنیم که بدهی‌مان را تا روز مرگ بپردازیم! یا حتی فرزندانمان باید بدهی را پرداخت کنند! و نمی‌گذارند هیچ‌چیز را به دنیای دیگر ببریم!

آنها هرگز نمی‌خواهند اجازه دهند که هیچ روحی از اینجا آزاد شود. و دراین حین، چیزهای فریبنده بسیاری وجود دارد و انواع موضوعات و رویدادهای مسحورکننده و هر چیزی که به نظر می‌رسد نوعی نمایش و تئاتر شادی‌بخش است که همه جا شما و مردم را احاطه کرده، آنها را سردرگم می‌کند و به چنین دام‌هایی می‌کشاند. و بعد نمی‌توانند بیرون بیایند چون به آن عادت می‌کنند، به آن معتاد می‌شوند. و این‌گونه است که آنها برای همیشه تحت کنترل نیروی منفی در این قلمروی فیزیکی قرار می‌گیرند. زیرا حتی اگر برخی از این حقه‌ها به مردم شادی یا آرامش موقتی بدهد، تراژدی بیشتری در پشت آن ایجاد می‌کند یا پنهان می‌کند که ناشی از این افسون‌ها، این ظواهر فریبنده در جهان است. به همین دلیل است که بسیاری از مردم نمی‌توانند به روشنی‌ضمیری دست یابند، نمی‌توانند رستگار شوند و بارها و بارها در این دریای پر از رنج بازیافت می‌شوند.

یک راهبی بود- ما این داستان را در سوپریم مستر تلویزیون خود پخش کردیم -نام او «کوان جینگ» است. او در اصل از سرزمین آمیتابا بودا آمده بود، از همه رنج‌ها رها بود، دیگر روشن‌ضمیر شده بود. در آن جهان همه‌چیز شادی و خوشبختی است. در اصطلاح مسیحی می‌توانید آن را یکی از بهشت‌های بالا بنامید. و او به این دنیا پایین آمد. او حتی پیش از ترک این جهان و حتی پس از آن، استادی بزرگ به نام «هسو یون» یا «هو وان» داشت. اما دید که سطحش هنوز خیلی پایین است. سطوح مختلفی در بهشت آمیتابا بودا وجود دارد و او خود را خیلی پایین ‌دید. پس فکر کرد که باید به این دنیا پایین بیاید تا خود را ارتقا بخشد، تا پخته‌تر شود و به درجه‌ای از رشد معنوی برسد. پس او به این پایین آمد.

و با وجود آن‌همه روشن‌ضمیری و و با اینکه یک استاد معنوی بزرگ داشت، وقتی پا به این دنیا گذاشت، همه‌چیز را فراموش کرد، واقعیت همین است. وقتی به این دنیای می‌آیید، به شما نوشیدنی‌ای می‌دهند که شما را تار و تمام خاطرات گذشته را پاک می‌کند. مجبورید از صفر، از نو شروع کنید. پس ‌او به این دنیا، پایین آمد. حتی یک ژنرال شد، در جنگ‌ها کشتار می‌کرد و انواع کارهای بدی را می‌کرد که هرگز از یک رهروی معنوی واقعی انتظار نمی‌رفت. برای همین مجبور شد بیش از ۶۰۰ سال، مدام دوباره متولد شود، تا اینکه سرانجام راهب شد، یک راهب بودایی، و حقیقتاً با پشتکار زیاد، شیوه زندگی بودایی را در پیش گرفت: شفقت، بخشش، فروتنی و تلاش دائمی برای ارتباط با درون با قدرت بودا. خوشبختانه او قبلاً روشن‌ضمیر بوده، و حتی یک استاد داشت که هنوز از سرزمین آمیتابا بودا با او در ارتباط بود. اما گذاشتند خودش یاد بگیرد. سعی نکردند او را به سرزمین بودا برگردانند چون این خواستۀ خودش بود. او می‌خواست تغییر کند. می‌خواست خود را روشن‌ضمیرتر کند تا بتواند در بهشت جایگاه بهتری داشته باشد، سطحی بالاتر از دستاوردهای معنوی.

پس وقتی به این دنیا پایین آمد، فکر می‌کرد که فرد بهتری خواهد بود، کارهای نیک انجام می‌دهد و آموزه‌های بودایی را تمرین می‌کند، و بعد به‌سرعت به سرزمین آمیتابا بودا برمی‌گردد و دوباره یک قدیس می‌شود، قدیس والاتری. اما نه، اشتباه می‌کرد. وقتی به اینجا آمد، درست مثل بقیه موجودات نادان روی زمین شد. و به این ترتیب بود که او بسیار رنج کشید، رنجی بسیار برای ۶۰۰ سال. سرانجام، فکر ‌کنم به‌اندازۀ کافی رنج کشید و آگاه شد. حتی در این جهان مادی، بذر روشن‌ضمیری‌اش خاموش نشده بود، نابود نشده بود، پس توانست دوباره به همان مسیر بازگردد، با درکی والاتر، بخاطر برکات بودا. بودای کوان یین و رحمت استادش هم یاری‌اش کردند حتی از آن بالا در بهشت والای سرزمین آمیتابا بودا.

می‌بینید، خیلی خوش‌شانسی است که کسی استاد روشن‌ضمیر بزرگی داشته باشد، آن‌گاه می‌تواند، حتی اگر در چرخۀ رنج این دنیا گرفتار شود، حتی از جهنم، بازهم آن استاد پیوند نجات‌بخش با او را حفظ می‌کند، پیوندی که جان و روح را نجات می‌دهد و سرانجام او نیز رستگار خواهد شد، یا به روشن‌ضمیری خواهد رسید، روشن‌ضمیری والا، والاترین روشن‌ضمیری در یکی از زندگی‌ها. فقط اینکه، در بهشت ​​آمیتابا بودا، همچون بسیاری از بهشت‌های دیگر، زمان بسیار کوتاه است. اما وقتی شما در این دنیا هستید، آن به صدها سال یا حتی هزاران سال تبدیل می‌شود و بعد خیلی چیزها را فراموش می‌کنید. زمان و مکان اینجا در این قلمروی توهمی، کاملاً گمراه‌کننده است. سخت است. این‌ها چیزهای انتزاعی هستند، پس زیاد رویشان تمرکز نمی‌کنیم، حداقل حالا نه.

شما، جناب، اعلیحضرت، درگذشته یک قدیس بوده‌اید و فراموش کرده‌اید. بگذارید سعی کنم بیادتان بیاورم. بسیارخب، ۶۷۲ سال پیش، شما هنوز در بهشت بودید، بهشت ​​چهارم و می‌خواستید به بهشت ​​پنجم برسید. برای همین، به این این دنیا آمدید، انواع و اقسام کارها را انجام دادید، در زندگی‌های مختلف و به شکل‌های گوناگون تناسخ پیدا کردید. حالا شما پادشاهِ کشور خودتان هستید. نمی‌خواهم اسمش را ذکر کنم، نه در ملاء عام.

خب شما یک قدیس بودید و اسمتان R-Y-I-N-S-A-N بود. "راینسین". و ایمانتان، شما در گذشته یکی از از اعضای شاخه‌های مسیحیت در دوران باستان بودید. پس‌از اینکه مسیح بازگشت به به اصطلاح بهشت. روح ِمسیح، همیشه همراه با سراسر کائنات هست، پس‌ شما می‌توانید به درگاه او دعا کنید. به درگاه خدای قادرمطلق دعا کنید تا مسیح هم بتواند کمکتان کند. می‌توانید به مسیح یا خدای قادرمطلق دعا کنید. این موثرتر است چون آنها قدرتمندترین هستند، مسلمه. سایر قدیسین و فرزانگان هم قدرتمند هستند. ولی از خدا قادرمطلق و مسیح قدرت کمتری دارند. همین. خداوند قادرمطلق "پدر" است. مسیح، یگانه "پسر" است، صرف‌نظر از اینکه در چه شکلی تناسخ می‌یابد، یا در چه کشوری ظهور می‌کند.

اعلیحضرت، یکی از پادشاهان اروپا، من در این دنیا، راهی ندارم که به‌صورت خصوصی با شما صحبت کنم یا برایتان نامه بنویسم. ما قبلا با زبان روح با هم گفتگو کرده ایم، اما این صحبت زمینی همچنین برای ذهن و قلب لازم است، وقتی که ما در این دنیا، در این قلمرو فیزیکی هستیم! من کسی را سرزنش نمی‌کنم. فقط به شما می‌گویم که برای ارتباط با شما، همچنین دیگر مقامات عالی‌رتبۀ دنیا، چه مشکلاتی دارم. بسیارخب، جناب؟ در ضمن، فکر کردم بد نیست به شما بعضی از رازهای درونی‌ و بعضی از خواسته‌هایتان را بگویم که برآورده کردنشان برایم سخت است، با وجودی‌ که دلم می‌خواهد.

پس اگر شما و "پادشاه ستاره‌های شمالی" در این پروسه صلح‌ همکاری کنید، در کنار رئیس‌جمهور پوتین، رئیس‌جمهور زلنسکی، رئیس‌جمهور ترامپ و سایر رهبران دنیا - همراه با مردم دنیا همدل و یکصدا باشید و واقعا خواهان صلح باشید و برای صلح دعا کنید- آن خیلی زود اتفاق خواهد افتاد. اگر چیزی را می‌خواهیم باید درخواست کنیم و برایش دعا کنیم. اما این بدان معنا نیست که همیشه همه‌چیز آنطور که می‌خواهیم پیش می‌رود. اما موضوعی مثل صلح، "صلح جهانی" مسئلۀ بزرگی است، خیلی بزرگ. پس به پادشاهان بسیار، رهبران بسیار، استادان بسیار، افراد بسیار از بهشت و زمین، به کل دنیا نیاز است تا کمک کنند. ما آنچه از دستمان بر می‌آید را انجام می‌دهیم. اما اگر صلح جهانی محقق شود، همه رهبران دنیا نیز صلح خواهند داشت. و کشورهای آنها هم آرامش بیشتری نسبت به حالا خواهند داشت. و این صلح، آه، حداقل هزار سال پس‌از انجام این توافق صلح، دوام خواهد داشت. آن جاودانه خواهد بود، اگر که از ریختن خون همه موجودات، چه انسان و چه اشخاص-حیوان، دست بکشیم!

بعد از هزار سال را اجازه ندارم بگویم. من همه‌چیز را طبق خواست و ارادۀ خدا انجام می‌دهم. اجازه ندارم هر کاری می‌خواهم انجام دهم. می‌توانم آرزو کنم، می‌توانم دعا کنم، می‌توانم درخواست کنم. و بعد اگر خدا با آن موافق باشد، آن‌گاه از تمام توانم برای کمک‌کردن، برای تحقق آن استفاده می‌کنم. پس جناب سعی کنید هر روز دعا کنید، هر زمانی که می‌توانید، تمام دقایق اندکی که آزاد هستید، هر چه می‌خواهید، برایش دعا کنید. شاید زود محقق شود، شاید دیرتر محقق شود، یا مدت‌ها بعد، یا شاید در این زندگی محقق نشود تا زندگی بعدی یا زندگی‌های بعدی دیگری.

بهترین توصیه‌ای که می‌توانم به همه شما رهبران بکنم این است که اگر واقعا صلح و شادی می‌خواهید، باید به روشن‌ضمیری برسید. و برای رسیدن به روشن‌ضمیری، باید یک استاد پیدا کنید که قبلا به روشنی‌ضمیری رسیده است و می‌تواند شما را روشن‌ضمیر کند. برای همین است که شاگردان خدا [تحت تعلیم من] خیلی قدرتمند هستند. هر جایی بروند برکت می‌بخشند. هر کار نیکی را بدون چشمداشت انجام می‌دهند، چون آنها کارهایی انجام می دهند، کارهایی بزرگی، ولی با چشم دیده نمی‌شود، چون آنها با "قدرت کائنات" مرتبط هستند. و می‌توانند از آن استفاده کنند، می‌توانند از آن برای انجام ماموریت خود استفاده کنند. فقط اینکه همیشه از آن مطلع نیستند.

البته، اگر بیرون بروند و به فقرا پول بدهند، یا به قربانیان جنگ کمک کنند، یا به اشخاص- حیوان کمک کنند، آن‌وقت به آن آگاه هستند، چون این‌ها اقدامات فیزیکی‌ای هستند که نتایج فیزیکی به دنبال دارند. اما چیزهایی بزرگتر از اعمال خوب فیزیکی نیز وجود دارند. کار نیک برای این است که مردم چه روشن‌ضمیر و چه غیر روشن‌ضمیر، اجر بیشتری کسب کنند، حتی اگر نخواهند. اما شخص روشن‌ضمیر که با یک استاد بزرگ مرتبط است، از طریق قدرت کائنات، از طریق رحمت خداوند، فقط کارشان محدود به آن نیست، آنها حتی بدون اینکه خودشان بدانند، کارهایی را در دنیای معنوی انجام می‌دهند. اینها اعمال نیک حقیقی و روشن‌ضمیری حقیقی، قداست حقیقی هستند.

Photo Caption: یک تنوع خوب جامعه را مستحکم میسازد

دانلود عکس