جزئیات
دانلود Docx
بیشتر بخوانید
مردان بزرگی باشید. بزرگ‌تر از یک رئیس‌جمهورِ بزرگ باشید. قهرمانی برای همه باشید، نه فقط برای شهروندان خود، نه‌تنها برای همنوعان خود، بلکه برای موجودات ِ دیگر، همچنین برای اشخاص- حیوان و جنگلها. از شهروندان دنیا محافظت کنید، از شهروندان- حیوانی محافظت کنید، از شهروندان- جنگل حفاظت کنید که چیزی جز نیکی به ما نمی‌دهند. بدون اشخاص- حیوان، این دنیا چه خواهد بود؟ بدون جنگل، بدون اقیانوس، این دنیا چه خواهد بود؟ اما ما درحال نابود کردن اقیانوس‌ها هستیم، با کُشتن شهروندانشان، با کُشتن شهروندان قلمروی آبها. و ما با کُشتن درختانی که به ما اکسیژن برای زندگی می‌دهند، درحال نابود کردن بیشه و جنگل هستیم. بدون اکسیژن، ما نمی‌توانیم زندگی کنیم. بدون جنگل و درختان، برای نفس کشیدن به تقلا می‌افتیم و شاید بمیریم. بدون اقیانوس‌ها که ۵۰٪ از اکسیژن دنیای ما را تامین می‌کنند نیز، با کمبود هوا مواجه خواهیم شد و همگی خواهیم مُرد. پس لطفا صلح ایجاد کنید. و همچنین صلح ایجاد کنید ازطریق قوانین وگان تا شهروندان این دنیا پیروی کنند. شما می‌توانید این کار را انجام دهید. شما در مقام ِقدرت هستید. شما رهبران ِ ملت‌ها هستید. آنچه شما بگویید، مردم گوش می‌دهند اگر با اشتیاق و علاقهٔ واقعی‌تان صحبت کنید تا از زندگی مردم، خانواده‌ها، فرزندانشان محافظت کنید و از دنیا در برابر نابودی محافظت کنید. اگر مردم روش زندگی خود را تغییر ندهند، فجایع بیشتری از آنچه تاکنون شاهد بوده‌اید و همه‌گیریِ بیشتری از آنچه در کووید-۱۹ متحمل شده‌اید، رخ خواهد داد. به من اعتماد کنید، من هیچ منفعتی ندارم که همه این‌ها را به شما بگویم، فقط شاید خطرِ بیشتری [برایم] بیاورد. حالا مجبورم در طبیعت زندگی کنم، چون باید از امنیتم نیز محافظت کنم چون چیزهایی که می‌گویم، کارهایی که می‌کنم، با نهایت علاقه در کمک به مردم و کمک به اشخاص- بی‌گناه حیوان و جنگل و اقیانوس است. اما هیچ‌چیز خوبی برایم نمی‌آورد، جز خطری که جانم را تهدید می‌کند؛ از جانب افراد متعصب، حتی از به‌اصطلاح مومنان متعصب و برخی رهبران و سازمان‌های مذهبی قدرتمند. بنابراین از گفتن این‌ها به شما، به رهبران بزرگ دنیا، چیزی عایدم نمی‌شود. لطفا، لطفا کمک کنید. به حفاظت از این سیاره کمک کنید. به حفاظت از شهروندان خود کمک کنید. به حفاظت از اشخاص- حیوان ِ بی‌گناه و بی‌آزار کمک کنید. به حفاظت از جنگلها کمک کنید. همه این کارها کره زمین را نجات می‌دهد، جان شما را، زندگی خانواده شما را، زندگی فرزندان شما را نجات می‌دهد. اقیانوس، اشخاص- حیوان، جنگل، درختان، بانی خیر و نیکی برای ما هستند. اقیانوس، جنگلها، اشخاص- حیوان: همه این‌ها قلمروهای زیبایی کنار قلمروی ما هستند که به ما کمک زیادی می‌کنند. بدون انرژی پرمهر آنها، ما احتمالا قبلا از بین رفته بودیم. این سیاره احتمالا ویران شده بود، یا دست‌ِکم همه انسان‌ها مرده بودند. بدون اقیانوس و اشخاص- ماهی، هیچ اکسیژنی نخواهد بود. هیچ عاملی برای جذب کل دی‌اکسیدکربن و حتی متان نخواهد بود. بدون اقیانوس‌ها، بدون جنگلها، ما مرده‌ایم، و بلافاصله، گویی هزاران بمب اتمی بر دنیای ما ریخته شده باشد. پس لطفا به همه این‌ها فکر کنید، نه به غرور شخصی، نه حتی فقط به منافع یک کشور. همه این کارها را به‌خاطر دنیا انجام دهید، و خود شما نیز در این دنیا زندگی می‌کنید، این کار فقط برای بقیه مردم نیست. و اگر به صحبت‌های من گوش دهید خیلی سپاسگزارم. از خدا می‌خواهم که از شما، کشورهایتان و خیر و صلاح شخصی‌تان- عزیزان و منافع شما محافظت کند. باشد که همه چیز برایتان به خوبی پیش رود، برای همه شما، رهبران این دنیا، به‌ویژه رئیس جمهور آمریکا، و رئیس جمهور زلنسکی از یورِین (اوکراین). و حالا خطاب به رئیس‌جمهور پوتین: لطفا صلح بیافرینید، وگرنه به جهنم می‌روید، و هیچ شانسی برای خارج‌شدن ندارید. جدی می‌گویم! (می‌دانید که دروغ نمی‌گویم!) در جهنم‌های مختلف، رنج‌های وحشتناکی را تحمل خواهید کرد –می‌میرید اما هرگز نمی‌توانید بمیرید، بی‌وقفه زنده‌زنده سوزانده می‌شوید، از جمله جهنم جنگ، جایی که بی‌وقفه تعقیب می‌شوید، چاقو می‌خورید، تیرباران می‌شوید، برای مثال، بی‌امان بدون هیچ راهی برای فرار از آن، حتی برای یک ثانیه !!!! برای پوتین، تا تغییر کند، تا تغییر رویه دهد، تا یک رهبر صلح باشد. و همه شما، همه رهبران این دنیا، به هر طریقی که می‌توانید از صلح حمایت کنید. آمین. شاید برخی از نکات را در سخنرانی‌ام از قلم انداخته باشم، چون به‌هرحال چیزهای خیلی زیادی برای گفتن هست. نمی‌خواهم شما را هم خسته کنم. ولی اگر مهم باشد و اگر دوباره به یاد بیاورم، در زمانی دیگر به شما می‌گویم. رئیس‌جمهور زلنسکی، عالیجناب، با تمام احترامی که برای رهبران اروپایی و شما و کشورتان قائل هستم، باز هم باید بگویم که تنها به متحدان اروپایی برای حمایت، تکیه نکنید، چون آنها نیز روزی تحلیل خواهند رفت. آنها هم چنین چیزی ندارند… به شما گفتم، آنها چنین شور و اشتیاقی برای جنگیدن ندارند چون مدتهاست که به صلح عادت کرده‌اند. کشورهایشان خوب هستند. حمایت مالی کافی و غذا و همه‌چیز برای خود دارند. اما اگر آنها مجبور به درگیری در جنگ شوند، همه این‌ها به‌تدریج یا حتی ناگهانی تمام میشود. حتی ساخت سلاح را هم نمی‌توان تا ابد ادامه داد، کمبود مواد یک مسئله است و کمبود نیروی انسانی هم مسئله‌ای دیگر؟؟ آنها علاقه‌ای ندارند که بخواهند خودشان را در جنگ بیاندازند. می‌توانستید این را در همان ابتدا بیینید. این برایتان عجیب نبود که روسیه ۲۰۰ هزار سرباز در مرز شما مستقر کرده بود؟ و حتی آمریکا در آخرین لحظه به شما هشدار داد که پوتین ظرف ۲۴ ساعت در کشور شما جنگ راه خواهد انداخت. و هیچ‌کس کاری نکرد، از جمله خود شما. شما سربازها را به مرز نیاوردید تا از ورود آنها جلوگیری کنید. برای همه غافلگیرکننده به‌نظر می‌رسید. اما آیا این غافلگیری دو ماه طول کشید؟ آن خیلی زیاد است. نمی‌دانم شما کجا بودید. مردم شما کجا بودند؟ سربازان شما کجا بودند؟ آنها قبلا کریمه را تصرف کرده بودند، نه اینکه اصلاً کاری نکرده باشند. آنها دونتسک را گرفته بودند، برای مثال. و ۲۰۰ هزار نیرو با تجهیزات و همه چیز کنار مرز شما ایستادند. و کشور شما، رهبر شما، ارتش شما هیچ کاری برای متوقف کردن آن انجام نداد. حداقل حرکتی نشان می‌دادید. شاید نمی‌توانستید برنده شوید چون ضعیف هستید یا چنین چیزی. اما حداقل نشان می‌دادید این را نمی‌خواهید، که آماده مبارزه هستید. ولی نه؛ هیچ‌کس در مرز نبود! و حتی در 'جزیره اسنیک'، تعداد کمی از سربازان، آنجا تنها مانده بودند. و این نیز یک نقطهٔ مرزی است، یک نقطه استراتژیک. شما حتی هیچ کاری نکردید. آنها را آنجا تنها گذاشتید، پس روس‌ها آمدند و همه را اسیر کردند، با اینکه آنها، روحیه تحسین‌برانگیزی نشان دادند. به روس‌ها التماس نکردند و اینگونه چیزها. آنها حتی در پاسخ به روسهایی که گفتند تسلیم شوید، دشنام گفتند. آنها تسلیم نشدند. حتی با شجاعت و عزت تمام به آنها پاسخ دادند.
جزیره اسنیک، ما یک کشتی جنگی روسی هستیم. پیشنهاد می‌کنیم سلاح‌هایتان را زمین بگذارید و تسلیم شوید. وگرنه شما را می زنیم. پیام را دریافت کردید؟ خب، بگویم بروند و گورشان را گم کنند؟ درصورت نیاز. کشتی روسی، برو و گورت را گم کن.
کسی نبود به آنها کمک کند. فقط چندنفر سرباز در یک جزیره کوچک دورافتاده که برای امنیت اوکراین (یورِین) خیلی مهم است. یا شاید من چیز زیادی نمی‌دانم. به من بگویید. برای من بنویسید، بگوئید که اشتباه می‌کنم. من چیز زیادی دربارۀ کشور شما نمی‌دانستم. تنها کافی بود به نقشه نگاه کنم و همه‌چیز را از نقطه‌نظر استراتژیک بگویم. و این یک نکته است، اولین نکته. و نکته دوم، وقتی تانک‌های روس‌ها در سرزمین شما آمدند، در بزرگراه، مایل‌ها پشت سرهم ایستاده بودند، آنجا گیر کرده بودند چون یکی از تانک‌های جلویی خراب شده بود و نمی‌توانست ادامه دهد، پس کل صف تانک‌ها در بزرگراه متوقف شده بود، آنها در معرض دید همه بودند. خبرنگاری از جایی این عکس‌ها و فیلم‌ها را گرفت. اما شما چه کردید؟ هیچ‌کار. وقتی آنها در آن وضعیت بدون حرکت گیر کرده بودند، می‌توانستید آنجا کاری کنید. آیا آسانتر نبود که آنها را از بین می‌بردید یا حداقل می‌جنگیدید یا کاری می کردید؟ ولی نه، کاری نکردید! آنها فقط آنجا ایستاده بودند. و بعدا کسی گزارش داد که شاید برخی از رانندگان روسی تانک‌های جلویی، نمی‌خواستند بجنگند، نمی‌خواستند جلوتر بروند، پس تانک‌هایشان را خراب کردند، کاری کردند تا تانک‌هایشان دیگر کار نکند. و به‌نظرم درست بود. چون همه روس‌ها ذات و قلب کُشتن را ندارند. مردم روسیه مثل شما انسان‌اند، مثل شهروندان کشور شما. آنها فقط وادار، مجبور به جنگیدن شدند. وگرنه آنها خواهند مُرد. و خانواده آنها هم مجازات خواهند شد. به همین دلیل احتمالا به این فکر می‌کردند که چگونه جنگ را متوقف کنند. Photo Caption: چگونه چنین چیز ظریف و حساسی در این دنیای خشن، زنده می ماند!
