Дэлгэрэнгүй
Татаж авах Docx
Дэлгэрэнгүй уншаарай
Нэгэн удаа би чиний дэргэд Үдээс хойш хамт байхад Навч, цэцэгс мэндчилэн угтаж, Намрын үүлс уулын оргил дээр гоёж байлаа. Намрын салхи хөгжилтэйгөөр толгодын нугаар дуулж байлаа.Хэдхэн хоног хамт байсан ч Мөнхөд үргэлжлэх мэт санагдсан. Маргааш байхгүй мэт Урьдын ганцаардлаа ч мартсан...Хүн бүр сургуулийн он жилүүдийг туулсан. Хүн бүр хичээлийн жилийн төгсгөлд зуны амралт эхлэх үеийн гуниг, баяр хөөрийг, хайрт найз нөхөд, багш нараасаа холдохын гунигийг мэдэрсэн. Хөх тэнгэр, дүрэлзэх мэт тод улаан цэцэгт модод, царцааны гашуудлын дуу, гэмгүй зүрхэнд орших түгшүүр, гуниг бүхэн бүгд нийлээд бага насны тэр цаг үеийг амьд зураг мэт тодхон дүрслэн харуулна.Зуны эхэн сарын тэр өдрийг санаж байна уу? Улаан цэцэгт модод тэнгэрийг бага насны цус шиг дүүргэн цэцэглэж, Ангийн нөхөдтэйгөө сургуулийн хашаагаар алхаж, Салах мөчөө хойшлуулан саатаж байсныг, хөөрхий!Хагас нь баяр хөөртэй, хагас нь хагацахаас эргэлзэн, нэг нэгнийхээ үсэнд ягаан цэцэг зүүж, хайр халамжаа илэрхийлж байлаа. Холдон одогсдын тоосон мөрийн дараа зуны урт зуун хоног эхэлнэ. Царцаануудын гунигт найрал дуу бидний зүрхний гүнээс хэлэх хагацлын ёслол мэт сонсогдоно.Чи үржил шимт тал нутаг, хөх ногоон усны зүг одож, гол мөрөн, нуурууд нь танил хүмүүсээ угтан найрлаар дуулна. Бяцхан дүү охин гатлага онгоцоор өргөн мөрнийг гатлан, Ээжийнхээ байгаа, бас кассава ургадаг жижиг тосгон руугаа буцна.Ахын хөлөг онгоц хөх цэнхэр далай, цагаан элсээр аялан, Уд модод уянгалаг зөөлөн аялгуугаар дуу нэхнэ. Эгчийн машин өндөрлөг нутгийг зорьж, Уулын үүлс увдист инээмсэглэлийг нь сүүдэрлэн дагана...Харин би салхитай, тоос шороо боссон энэ хотдоо үлдэж, Хатаж гандсан цэцгүүдийг тоолон, зуны нарны гэрэл бүдгэрэхийг хүлээнэ. Зуу хоног хүлээнэ, дахин дулаахан тэврэлтийг хүлээнэ, Сургуулийн сүүдэрлэх саравч дор дахин хамт алхахыг хүлээнэ.Хонгор минь, бидний баяр хөөр дүүрэн өдрүүдийг, сайн нөхөд, эрхэм багш нар, эрхэм дотнын хүмүүсээ битгий мартаарай.Алтан сэвшээ салхи улаан цэцэгсийг хашаагаар нэг цацаж, Харин миний зүрхэнд хоног өдөр, сарууд чимээгүйхэн одно... Санагалзах сэтгэл дэндүү гүн, эзгүйрсэн сургуулийн хашаа шиг. Зуу хоногийн санагалзал гэдэг чимээгүй өнгөрөх зуун жилтэй адилхан!Хүмүүс ихэнхдээ хурдацтай өөрчлөгдөж буй энэ ертөнцийн шаардлага, завгүй амьдралд автдаг. Гэвч гүнээ эргэцүүлэн бодох ганцхан агшин ч тодорхой, гэгээлэг ухаарлыг авчирч чадна. Амьдралыг эрхэмлэн нандигнацгаая. Учир нь дэлхий дээр өнгөрүүлж буй хором бүр Бүтээгчийн бидэнд өгсөн бэлэг билээ.Цаг мөч бүрд баярлалаа. Өдөр хоног бүрд баярлалаа. Агшин хором бүрд баярлалаа. Шөнө бүрд баярлалаа.Хамтдаа өнгөрүүлсэн бүх цаг мөч Одоо ч миний сэтгэлд үлджээ. Уулс, гол мөрөн Бидний диваажин байлаа!Энэ бүхэн хэр удаан үргэлжлэх бол? Ингэж бид өөрсдөөсөө асууна. Хариулт нь тэнд бий, Хэлж мэдэхгүй газарт л байгаа.Бид намрын улиралд Алтан шаргал үзэсгэлэнт ойд, Бөөрөлзгөнө түүж, Хүүхэд насных шигээ жаргалтай байлаа.Бид байгальд байж, Замаар алс хол алхаж явлаа. Ирээдүй минь алсад, үл таних тэнгэрийн хаяанд бий.Энэ бүхэн хэр удаан үргэлжлэх бол? Ингэж бид өөрсдөөсөө асууна. Хариулт нь тэнд бий, Хэлж мэдэхгүй газарт л байгаа.Хайр дурлалын хэмнэл, аялгуугаар зүрх сэтгэл эгшиглэх үед хамаг төрөлтөн дурласан хүний сэтгэл санааг даган өөрчлөгдөнө. Дөрвөн улирал, өдөр, шөнө орчлон ертөнцийн цагийн хуваарийн дагуу ажиллахаа больж, харин хүний зүрх сэтгэлийн мэдрэмжийн тусгал болох ажээ. Бид зөвхөн аз жаргалын өнгөөр туяаран гэрэлтсэн тэнгэрийн дор цэцэглэж буй цэцэгс хийгээд байгалийн сайхныг л харна.Хавар цаг ирэхэд Хайраа би эрвээхэйн далавч дээр тавилаа. Зүүд шиг үзэсгэлэнтэй Хэн нэгний хаа нэгтээ байх Хязгааргүй ертөнц рүү ниснэм!...Хавар цаг ирэхэд Шинэ хуудас шиг шинэхэн анхны хайр Хазааргүй найраг шүлгүүд Хөдөө буйд дахь толгод дээгүүр ниснэ Зүрхэнд минь баяр хөөр бялхана...Зуны дараа намар ирнэ Цаг хугацаа хаашаа урсан одов оо? Дэлхий бүхэлдээ эзгүй!... Өвөл алгуур ирлээ Амьдрал үргэлж хавраараа байдаг Шувууд үерхлийн дууг дуулж Сүнслэг эзэнт улсын бүжгийн аяыг салхи эгшиглүүлнэ... Үүрийн гэгээ, дурлалын өнгө Үдшийн бүрэнхий, хайрын өнгө Зун, дурлалын улирал! Намар, хайрын улирал!...Хавар цаг ирэхэд Бид бие биеэ амьсгал бүрдээ хайна Хайрын анхилуун үнэр дүүрэн цэцэрлэгт сарнайн нахиа дөнгөж цэцэглэлээ...
