به این جنگ پنهان پایان دهید آنگاه تمام جنگ ها پایان خواهد یافت، به صلح جهانی پایدار و واقعی دست میابید، قسمت ۴ از ۹

امروزه، ماشین‌آلات پیشرفته‌تر و امکانات فراوانی در اختیار داریم که می‌توانیم برای شادترکردن، راحت‌تر کردن و آسان‌ترکردن زندگی‌مان استفاده کنیم. اما همۀ این هوش، این اعتبار، این امتیاز را برای کشتن به‌کار می‌گیریم. هر روز جنگ در جریان است ـ هر روز ـ برای نوزادان، برای جنین‌ها، برای حیوانات باادراک، حتی حیات‌وحش- حتی اگر آنها در جنگل، در بیشه، یا در اعماق دریا زندگی کنند، باز هم شکارشان می‌کنیم، می‌کشیم و می‌خوریم. اگر در زندگی‌تان، در طول روز فقط یک دقیقه وقت دارید، به این فکر کنید. به این فکر کنید که آنها چه حسی دارند. به این فکر کنید که چرا باید این را انجام دهیم، وقتی این‌همه برکاتِ فراوان داریم - میوه، سبزیجات، حتی پروتئین گیاهی، برای ارضای ذائقه‌مان و برای تقویت بدن ارزشمندمان که خدا به ما داده است.

و وقتی خدا به شما یک کودک دیگر می‌دهد، شما او را می‌کُشید. پیش‌از آنکه او حتی بتواند بگوید: «لطفاً مرا نکُش»، پیش‌از آنکه بتواند حرف بزند، پیش‌از آنکه بتواند صورت شما را ببیند تا از شما تشکر کند که به او فرصت زندگی دادید به او زندگیِ انسانی دادید تا از آن لذت ببرد. او می‌تواند از همه این خوبی و خوشی لذت ببرد، مثل شما ـ با شما!

چطور می‌توانید این کار را کنید؟ منظورم این است که شاید برخی از مردم در جنگ یا در کشوری نه‌چندان توسعه‌یافته، چیز زیادی ندانند. هیچکس قبلاً به آنها معیارهای اخلاقی و زندگی را یاد نداده، اما امروزه که دیگر قرن بیست‌ویکم است، همه اطلاعات لازم را از اینترنت دارید. می‌توانید کودکتان را به کسی بسپارید و چه تعداد آدم، چه تعداد زوج، چقدر خوشحال می‌شوند که این هدیه خدا را دریافت کنند، دوستش بدارند، از او مراقبت کنند تا بزرگ شود و از زندگی‌ای که خدا به او می‌دهد لذت ببرد.

او زیباست. (بله.) می‌توانی سلام کنی؟ (سلام.) سلام. مامان‌، نزدیک‌تر بیا. می‌توانی بیایی و یک بوسه به او بدهی. میگذارم کوتاه بغلش کنی، و بعد باید دوباره او را زیر دستگاه بگذارم. اما الان واقعاً لحظه مهمی است.

به آنها نگاه کن. سلام خانواده. وای خدای من. الان گریه ام میگیرد. دارم گریه می‌کنم. عذرخواهی نکن. نگاه کن. در آغوش تو آرام گرفته است.

بله. انگار می‌گوید: «این مامان من است.» (سلام، کوچولو.) صبح سختی داشته و این آرام‌ترین حالتی است که داشته است.

یک بوس کوچولو؟ (می‌توانم؟) حتماً. او مال تو است. او متعلق به تو خواهد بود. او مال تو است. تو چطور، بابا؟ (شوکه‌ام.) یک بوس کوچولو روی پیشانی‌اش بده.

می‌توانید ‌بینید که دنیا در همه نوع اختراع و فناوری پیشرفته، عالیتر و راحت‌تر می‌شود. اما نه همه کسانی که در قدرت هستند ـ در قدرت بزرگ یا کوچک ـ حتی تلاش هم نمی‌کنند از آن لذت ببرند و بابتش سپاسگزار باشند. در عوض، جنگ راه می‌اندازند، رنج ایجاد می‌کنند، با قدرتشان جهنم را در اینجا خلق می‌کنند. و حتی آن‌وقت هم مردمشان کاری نمی‌کنند. اما حتی اگر کاری هم بکنند، بی‌فایده است چون آنها بر کُرسی قدرت هستند. کل پول را در اختیار خود دارند. کلی جوان‌های زیبا دارند که بروند و برای آنها بمیرند، برای مقاصدِ بیرحمانه، خبیثانه و اهریمنی‌شان. فقط چون کل نظام بر اطاعت بنا شده است، به هر قیمتی که شده. این بزرگ‌ترین اندوه است.

و امروزه به‌خاطر اینترنت مردم باخبر میشوند که افرادی مدیتیشن می‌کنند، کار خوب می‌کنند. می‌دانند کجا کمک کنند و چه کاری انجام دهند، برای یادگیری به کجا بروند. اما استادان قلابی هم همه‌جا هستند. حتی آدم‌هایی وارد گروه من شدند، بدون قدرتِ اجازه خدای درون، تعالیم را دزدیدند و رفتند بیرون و اعلام کردند که استادند و از بودا بالاترند و از این حرف‌ها، با استفاده از روش‌های روابط عمومی، با استفاده از اینترنت، انگیزۀ پَست و پلیدشان را پنهان کردند تا بتوانند به کودکان تجاوز کنند، و از پیروانشان پول بدزدند، از افراد آسیب‌پذیر به‌خصوص سالمندان که در بررسیِ اطلاعات در اینترنت خیلی وارد نیستند. آنها تمام عمرشان برای خانواده شان کار میکنند و خانواده‌شان با آنها خوب هستند، پس باورشان اینست که همه خوب‌اند. و این افراد می‌دانند چطور حرف بزنند. می‌دانند چطور فریبشان دهند، مثل کلاه‌برداری‌های اینترنتی، می‌دانند چطور از افراد آسیب‌پذیر پول بدزدند. صدایشان را جعل می‌کنند. اسمشان را جعل می‌کنند. اطلاعاتشان، همه‌چیز را جعل می‌کنند، فقط برای اینکه از بی‌گناهان پول بدزدند. وقتی به این آدم‌های بیچاره فکر می‌کنم دیگر جایی برای اندوه ندارم.

و مدیتیشن ما کمک می‌کند. ما یکی پس از دیگری توافقات صلح داریم. اما وقتی اینجا صلح منعقد می‌شود، دوباره از گوشه‌ای، نیاز به صلح دیگر [مثل قارچ] سر بر می‌آورد. اگر انسان‌ها تغییر نکنند و به راه غلط ادامه دهند، هرگز به جای درستِ مورد نظرشان نمی‌رسند. اگر همچنان بخشی از سیستم کشتار این دنیا باشند و برایش مالیات بدهند و دولت‌ها سکوت کنند، رهبران راه‌های درست را به آنها یاد ندهند، آن‌وقت جنگ همچنان ادامه پیدا می‌کند تا روزی که همه چیز نابود شود و هیچ‌چیز از این دنیا باقی نماند! و آن روز شاید زودتر از آنچه هر کسی انتظار دارد، برسد. بخش‌های بسیاری همین حالا هم نابود شده‌اند، بازگشت‌ناپذیر؛ و بیشتر هم در راه است، بدون هشدار! ای خدا، به ما کمک کن!

ما همین حالا هم هر روز با کودکان در جنگیم. والدین با گوشت و خونِ خودشان، با کودکان شان در جنگ‌اند، و ما همه، با اشخاص- حیوان در همه‌جا در جنگیم، همۀ بی‌گناهان را می‌کشیم. آن‌وقت یک روز، دیگر هیچ موجودِ پاک و بی‌گناهی باقی نمی‌ماند، فقط موجودات شرور، پلید و فریبنده در این جهان [باقی می‌مانند]. فقط انرژی تاریک می‌ماند که همه دنیا را در بر می‌گیرد! پس ما هرگز، هرگز آن‌گونه که می‌خواهیم صلح، رفاه، هماهنگی و امنیت نخواهیم داشت. آن روزی است که دست‌های همه محافظان بهشتی از این دنیا برداشته می‌شود، زیرا این چرخه برای زمانی نامعلوم پایان می‌یابد. روح‌های نیک به بهشت‌های مختلف برده می‌شوند، گناهکاران به مجازات‌های گوناگون دوزخ فرو می‌افتند و برای همیشه در رنج، دردِ شدید و وحشت چشم‌به‌راه می‌مانند... هیچ‌کس نمی‌تواند بگریزد! [آنگاه دیگر] دیر شده، دیر شده!!! واقعاً فکر کردن به آن هم بسیار دردناک است…

ما همچنان تمام تلاشمان را می‌کنیم، اما خودتان را سرزنش نکنید که به‌قدر کافی برای صلح و نیکخواهی در این دنیا کاری نکرده‌اید. همه‌اش تقصیر شما نیست. می‌دانم خیلی سخت کار می‌کنید، شما، شاگردان خدا [تحت تعلیمِ] من. گاهی باید آن را با لحنی بی‌طرفانه بگویم، اما شما تشرف گرفته‌اید و می‌دانید چه کار کنید. من باید چیزهایی را برای مردمِ دنیا که تشرف نگرفته‌اند بگویم، کسانی که هنوز خداوند آنها را از طریق تشرف و روشن‌ضمیری برکتشان نداده است. آنها هنوز نمی‌دانند. پس ناچارم این را با بیانی بی‌طرفانه بگویم، مثل وقتی که به بچه‌ها پندهایی می‌دهم، اما آن برای هر بچه‌ای در دنیاست.

اما شما، به بچه‌های متشرف خودتان، به آنها چیزهای بیشتری هم یاد می‌دهید. آموزه‌های من را برایشان می‌خوانید تا وقتی که خودشان بتوانند بخوانند. چیزهایی را که برایتان توضیح داده‌ام، برای آنها هم توضیح می‌دهید. و برای دوستان یا همسایه‌هایتان هم همان‌طورکه به شما توضیح داده‌ام، توضیح می‌دهید. هرطور می‌توانید کمکشان کنید. چون در این دوره از زندگی، اگر به راه غلط ادامه دهند، فقط جهنم در انتظارشان است. و آن فقط برای یک دوره کوتاه نیست. قرن‌ها و قرن‌ها طول می‌کشد تا نوبتِ بعدیِ چرخه زندگی برای بازگشت به نقطه آغاز برسد. و در این حین، برای آنها رنجی عظیم و طولانی خواهد بود. برای همین ما این‌قدر سخت کار می‌کنیم. برای همین من این‌قدر سخت کار می‌کنم، چون می‌خواهم که آنها نجات پیدا کنند، تا دوری کنند و بگریزند از چنین وضعیت جهنمیِ بی‌پایانی. قلبم با فکرکردن به آنها هرگز التیام نمی‌یابد. اگر آنها رنج بکشند، هرکدامشان رنج بکشد، این من هستم که رنج می‌کشم. خدا هم رنج می‌کشد اگر هرکدام از فرزندانش به راه غلط یا به جهنم بروند.

ما باید به کار ادامه بدهیم. هرچند قلباً می‌خواهم شما از وقت فراغت، از اوقات خوش لذت ببرید، آنطور که سزاوارش هستید. بدون این جهانِ پریشان، می‌توانستید از بهشت درون خودتان لذت ببرید، درون خانواده‌هایتان، در جمع متشرفین تان. شما آن را می‌دانید. و از همه شما تشکر می‌کنم که مقداری از خوشی و وقتِ سرشار از سعادتتان را فدا میکنید تا به دیگران دراین دنیا کمک کنید، ازجمله به کودکان و اشخاص- حیوانِ بی‌گناه و بی‌پناه. تا ابد از شما سپاسگزارم. خیلی دوستتان دارم. همه شما را تا ابد دوست دارم. اعضای تیم سوپریم مستر تلویزیون را دوست دارم که وقتی باید استراحت کنند بیدار می‌شوند تا برنامه‌هایی را که ویرایش کرده‌ام و فرستاده‌ام را بگیرند، یا با هم همکاری کنند تا برنامه دیگری ادامه پیدا کند. آنها مجبور نیستند همه اینها را انجام دهند. آنها خوب‌ هستند. آنها در امانند. روحشان همین حالا هم رستگار شده است. اما اغلب باید از وقت، خواب، از غذای خوب چشم‌پوشی کنند. وسط غذا، وسط خواب باید بلند شوند و کار کنند، چون ما یک تیم بین‌المللی هستیم. و ساعت و زمان مثل ساعت کاری در کشور خودشان نیست. بسیار قدردانشان هستم تا ابد. هرچه بتوانم، برکت خودم را می‌دهم.

و هر روز، از هر کسی که بتوانم با نوشتن یا ویرایش با او تماس بگیرم، تشکر می‌کنم. "تشکر" هرگز کافی نیست، اما این تمام کاری است که می‌توانم انجام دهم، چون نمی‌توانم زیاد برایتان بنویسم. من وقت زیادی ندارم برای نوشتن نظرات، یا اصلاحات، یا اضافه‌کردن‌ها به برنامه‌های تلویزیونی و بررسی آن‌ها و همچنین با عکس‌گرفتن، ویرایش عکس‌ها و غیره و غیره، و مراقبت از خودم وقتی هر روز کارما دارم، حتی مراقبت کردن از خودم همچنین با دارو. وقت زیادی می‌برد، البته اگر یادم بماند. گاهی زنگ ساعت را میگذارم، اما بعد آنرا نمی‌شنوم. جایی دیگر مشغول کار دیگری می‌شوم، و فراموش می‌کنم. همیشه در ویگوامم (چادرم) نیستم. باید بیرون بروم، کمی آشپزی کنم، بررسی کنم اینترنت کار می‌کند یا نه. گاهی کار نمی‌کند. چیزهای ریز و کوچک بسیاری هستند، که زمان می‌خواهند. در این دنیا همه‌چیز با زمان و مکان کنترل میشود.

همچنان سپاسگزارم که زندگی‌ام هنوز روبه‌راه است و همچنان اینجا هستم که همراهتان باشم، و تا پایان با شما قدم بردارم، و به شکل‌های مختلف به سیاره کمک کنم. من روشهای مختلفی هم دارم که مردم را به سوی خدا برگردانم، اما نمی‌توانم به شما بگویم. نمی‌توانم. خیلی کارها را نمی‌توانم به شما بگویم. و شما این را می‌دانید. به‌هرحال، فقط برای اینکه به شما اطلاع دهم، ما باید به کارمان ادامه دهیم، و اینکه من قدردان هر ثانیه کوچکی هستم که شما صرف کمک به دیگران می‌کنید، چه با سوپریم‌مستر تلویزیون چه از طریق کار خیریه، یا هر کار دیگری که بی‌چشمداشت انجام می دهید برای خوشبختی دیگران و تعالی آنان بواسطه لطفِ خداوند. این کارها هم کمک می‌کند تا مردم به سوی خدا بازگردند و برایتان اجر معنوی به همراه دارد، تا "عشق خدا" در وجودتان جریان یابد، تا "عشق خدا" در وجودتان جریان یابد، تا متبرک کند شما را و دیگران را از طریق شما. تا متبرک کند شما را و دیگران را از طریق شما. به شما بسیار افتخار میکنم، دوستتان دارم، و هرگز شما را هرگز ترک نخواهم کرد. حتی بعد از به پایان دنیا هم، هرگز ترک تان نمی‌کنم. شما بهترین دوست را دارید، تا ابد. شما هم تلاش کنید بهترینِ خودتان باشید، الگویی درخشان و خوب برای دنیا باشید، و به هر فردی که می‌توانید بی دریغ کمک کنید. عشق من تا ابد با شماست و سپاس من هم تا همیشه با شماست. خداوند را شاکرم که شما را نزد من فرستاد تا کمک کنید این کار بزرگ را برای نجات جان‌های بیشمار و این سیاره انجام دهیم. هرچه پیش بیاید، من همیشه با شما هستم. خُب، عزیزانم؟ دوستتان دارم، دوستتان دارم، دوستتان دارم، دوستتان دارم. خداوند به شما بسیار بسیار بسیار برکت دهد و از طریق شما به دنیا هم برکت دهد. سپاسگزارم، پروردگارم.

Photo Caption: "به برخی رویت های خجسته و متبرک ملکوتی توجه کنید"

دانلود عکس