รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ระบบดิจิทัลทั้งหมดแบบนี้จะ ทำให้ผู้สูงอายุสับสน พวกเขาทุ่มเททำงานมาตลอดชีวิต เพื่อรักษาสังคมให้คงอยู่ และ เพื่อให้รัฐบาลมีรายได้ แล้วเมื่อพวกเขาแก่ตัวลง พวกเขาก็ต้องกังวล เกี่ยวกับระบบราชการแบบดิจิทัล ซึ่งพวกเขาอาจไม่เคยรู้จัก มาก่อนตลอดชีวิต ฉันพูดความจริง ฉันเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับ อุปกรณ์ดิจิทัลพวกนี้เท่าไหร่ [...] ฉันเป็นผู้หญิงที่ไร้ทางออกจริง ๆ ในโลกที่โหดร้ายใบนี้ ฉันไม่เคยเรียนรู้เรื่อง พวกนี้มาก่อนเลย เพราะ ก่อนหน้านี้ฉันมีเลขานุการ คอยจัดการเรื่องพวกนี้ให้ และเรื่องต่าง ๆ ก็ ไม่ได้ซับซ้อนเหมือนทุกวันนี้ ถ้าฉันอยากไปไหน ฉันก็แค่ไปสนามบินอย่างเงียบ ๆ แล้วซื้อตั๋วที่นั่นเลย เช่นนี้เป็นต้น และถ้าฉันอยากซื้อบ้าน ฉันก็แค่ซื้อบ้าน แล้วธนาคารกับเอเจนซี่ ก็จะจัดการทุกอย่างให้เอง แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ ยังหลงทางหลายครั้งอยู่ดีฉันไม่เคยสามารถหา รถแท็กซี่ส่วนตัวไป ส่งที่บ้านหรือที่อาศรม หรือที่ไหนได้เลย ฉันต้องมีคนอื่นคอยช่วยเหลือเสมอ หรือไม่ก็ต้องโทร หาพวกเขาเมื่อฉันหลงทาง อยู่กลางที่ไหนสักแห่ง บางครั้งฉันโทรหาพวกเขาไม่ได้ เพราะดึกมากแล้ว เครื่องบินมาช้า หรือ โทรศัพท์ของพวกเขาเสีย ฉันไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของ พนักงานทุกคนที่ทำงานให้ฉัน แม้กระทั่งตอนนี้ ฉันก็ยังไม่รู้เลย ว่าคนที่ทำงานให้ฉันมีอีเมล หรือเบอร์โทรศัพท์อะไรบ้าง ฉันไม่รู้ ฉันไม่โทรหาใคร ฉันไม่ได้ถามพวกเขา ฉันไม่รบกวนพวกเขา ฉันทำงานร่วมกับสมาชิกทีม เพียงบางคนเท่านั้น ไม่ได้ ทำงานร่วมกับสมาชิกทีมทุกคน แม้แต่ภายในบริษัทก็ตาม พวกเขาไม่รู้ [เบอร์] โทรศัพท์ของฉัน ฉันไม่รู้ [เบอร์] โทรศัพท์ของพวกเขา ฉันไม่ทราบอีเมลของพวกเขา ฉันไม่รู้วิธีส่งของ ไปให้พวกเขา ฉันส่งของให้แค่สมาชิก ในทีมบางคนเท่านั้น และ พวกเขามีความเชี่ยวชาญใน การส่งของออกไปรับของ และส่งของกลับมาให้ฉัน ในลักษณะเดียวกันนี้ฉันไม่เก่งเรื่องพวกนั้นเลย เรื่อง พวกไฮ-เทค ฉันเพิ่งมีไอโฟน เมื่อไม่กี่ปีมานี้เอง ก่อนหน้านั้น ฉันใช้โทรศัพท์ เครื่องเล็กมาก เล็กเท่าข้อมือเลย และฉันทำก็แค่โทรเท่านั้นเอง หรืออาจจะส่งข้อความสักครั้งก็ได้ แต่สำหรับฉันแล้ว นั่นเป็นเรื่องง่ายอยู่แล้ว ปัจจุบันฉัน ไม่สามารถใช้สิ่งเหล่านั้นได้อีกแล้ว ฉันใช้ไอโฟนหรืออะไรสักอย่าง แต่ฉันยังไม่รู้ วิธีส่งข้อความเลย จนถึงตอนนี้ ฉันยังพิมพ์ข้อความไม่ได้เลย นอกจากนี้ ฉันก็ไม่อยากให้ใครรู้ ว่าฉันส่งข้อความอะไรและอยู่ ที่ไหนผ่านทางโทรศัพท์ในปัจจุบัน ดังนั้นฉันจึงไม่โทรศัพท์ปัจจุบันนี้ คุณต้องจอง ล่วงหน้า คุณไม่สามารถ ไปที่สนามบินแล้วจ่าย เงินได้เลย แม้ว่าจะใช้ บัตรเครดิตหรืออะไรก็ตาม คุณต้องจองล่วงหน้า ดังนั้น ถ้าฉันอยากไปที่ไหนสักแห่ง ฉันต้องพิจารณา ว่าที่นั่นปลอดภัยหรือไม่ เพราะถ้าฉันส่งเบอร์โทรศัพท์ ไปแล้วพวกเขาถามฉัน... ครั้งหนึ่งเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฉันอยู่ที่สนามบิน และฉันต้องการจองตั๋วเดินทาง แต่พวกเขาไม่อนุญาตให้ฉันเข้า เพราะฉันไม่ได้จองล่วงหน้า ฉันถาม ว่า "ฉันจองตอนนี้ได้เลยไหม?" พวกเขาตอบว่า "ได้" ฉันบอกชื่อ และข้อมูลอื่น ๆ ไป แล้วพวกเขาก็ขออีเมลของฉัน ฉันบอกว่า "ฉันไม่มี [อีเมล]" และพวกเขาไม่เชื่อฉัน พวกเขาคิดว่าฉันกำลัง หลอกพวกเขา แต่จริง ๆ แล้วฉันไม่มีอีเมล ถึงแม้ฉันจะมีอีเมล แต่ฉัน ก็ไม่รู้ว่าจะใช้มันอย่างไร คุณต้องใช้มันบ่อย ๆ ไม่อย่างนั้น คุณจะไม่รู้ว่าต้องใช้ยังไง ฉันลืมไปแล้ว ถ้าฉันไม่ใช้มัน ฉันก็จะลืมมันไปและตอนนี้ฉันไม่สามารถมีเลขาฯ อยู่ข้าง ๆ ฉันทุกวันได้อีกต่อไปแล้ว ฉันทำไม่ได้ และการพึ่งพาแต่ แท็กซี่หรือคนส่งของอย่างเดียว ก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีนักเช่นกัน ฉันได้รับของผิดบ่อยมาก ไม่ใช่ของที่สั่ง แต่เป็น ของที่ไม่ตรงกับที่สั่ง และการรับมือกับเรื่องทั้งหมดนั้น เป็นเรื่องยากมาก ดังนั้นถึงแม้ว่ามันจะไม่ถูกต้อง ฉันก็ไม่ส่งคืน ฉันไม่รู้ว่าทำยังไง ฉันก็แค่เก็บมันไว้ การส่งคืนมัน ยุ่งยากเกินไป เอกสารเยอะเกินไป หรืออะไรทำนองนั้น ฉันไม่สามารถออกไปส่งมันได้ ดังนั้นฉันจึงเก็บมันไว้ หรือบางครั้งถ้า ทำได้ก็จะให้ไปเลย ถ้ามีแท็กซี่หรือคนส่ง ของอยู่ใกล้ ๆ ฉันก็จะ ให้ของกับพวกเขาไปเลย แล้วพวกเขาก็ส่งต่อให้คนอื่น พวกเขาสามารถนำไปบริจาคให้ธนาคาร อาหารหรือร้านค้าการกุศลได้เสมอ แต่ฉันไม่ได้แสดงตัว ว่าทำแบบนั้นเสมอไป แม้แต่คนส่งของก็แค่ไปที่ไหน สักแห่ง แล้วฉันก็ไปรับของที่นั่น ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ และถ้าของหนักเกินไป ฉันก็แบกไปส่งให้พวกเขา ที่นั่นไม่ไหว ดังนั้น ฉันจึงต้องใช้ชีวิต ไปตามสถานการณ์ในแต่ละวัน แต่ฉันยังโอเคอยู่ ฉันจัดการเรื่องทั้งหมดนั้นได้ ฉันกังวลเล็กน้อย เรื่องการจองตั๋ว และการขอวีซ่า ล่วงหน้า เพราะต้อง ส่งชื่อล่วงหน้านานมาก หลายวันเลย และคุณไม่มีทางรู้เลยว่าใคร รู้จักฉันในออฟฟิศนั้นบ้าง แล้วบุคคลนั้นคือใคร? เขาทำงานอะไร? ไม่รู้ว่าเขาเป็นสายลับหรือเปล่าทุกวันนี้หลายสิ่งหลายอย่าง ไม่สะดวกสบายเอาเสียเลย กฎหมายใหม่หลายฉบับนั้น ไร้เหตุผลอย่างมาก แต่ฉันคิดว่าส่วนหนึ่ง เป็นเพราะสงครามด้วย ดังนั้นรัฐบาลของบางประเทศ จึงรู้สึกว่าจำเป็นต้อง ใช้มาตรการป้องกันไว้ก่อน ลองนึกภาพดูว่าถ้า ประเทศใหญ่ ๆ ทั้งประเทศ มีอุปกรณ์และระบบป้องกัน ครบครัน อย่างเช่นประเทศใหญ่ ๆ ในยุโรป ก็ยัง ต้องระมัดระวังขนาดนี้ แล้วคนตัวเล็ก ๆ อย่างฉันล่ะ? ฉันไม่อยากกลับมา เกิดในโลกนี้อีก เพื่อสอนผู้คนและ ทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป เพราะกฎหมายของ รัฐบาลที่บ้าคลั่ง โง่เขลา สุดโต่ง และไร้เหตุผลเช่นนี้ เนื่องจากสงคราม หลายประเทศ จึงควบคุมสถานการณ์ อย่างเข้มงวด และ เกิดระบบการปกครอง ที่แตกต่างกันมากมาย พวกเขาคิดว่าพวกเขาสามารถ ควบคุมสิ่งต่าง ๆ เพื่อปกป้อง ตัวเองได้ แต่นั่นไม่ได้ สะดวกสบายสำหรับประชาชนเสมอไป มันเริ่มสร้างปัญหาให้ฉันมากขึ้น เรื่อย ๆ แม้แต่ในเรื่องส่วนตัวก็ตามแต่ไม่เป็นไร ฉันยังคงอยู่กับคุณ และพระพรของฉัน ก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ที่จริงแล้วมันกลับเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้น คุณจะได้รับการดูแล ไม่ต้องกังวล หากพวกคุณคนใด กำลังติดตามตัวตนหรือปีศาจ ระดับต่ำในโลกทิพย์ด้วยความไม่รู้ คุณต้องสำนึกผิด และกลับมาปฏิบัติตามแนวทาง ที่ได้รับการสอนมา เพราะคำสอนที่ฉันสอนคุณ ไม่มีอะไรผิดพลาดเลย แม้สักนาโนเมตร ไม่มีอะไรทำร้ายคุณได้ ทุกสิ่งทุกอย่างมีไว้เพื่อปกป้อง และนำพาคุณกลับ สู่บ้านที่แท้จริงของคุณ โลกใบนี้เป็นเพียงภาพลวงตา มันเป็นของปลอม มันเหมือนเงาของร่างกายของคุณฉันไม่ได้อะไรเลยจากการสอนคุณ ฉันไม่ได้รับเงินของคุณ และฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณ ทำอะไรให้ฉันด้วย ทุกสิ่งที่คุณอยากทำนั้น เป็นเพราะคุณรู้ว่า ดีต่อโลก และดีต่อบุญกุศลของคุณ คุณอาสาเข้ามา คุณมาและคุณอาสาทำ ฉันไม่ได้บังคับให้คุณ ทำอะไรเลย แน่นอนว่าพี่น้องร่วมจิตวิญญาณ ของคุณหลายคน ไม่ได้มีส่วนร่วม อะไรเลย แม้แต่กับสุพรีมมาสเตอร์ทีวี หรืออะไรก็ตาม แต่พวกเขายังอยู่ และยังคงได้รับพระพร และการคุ้มครอง ฉันไม่ได้รับอะไรจากพวกคุณเลย มีแต่กรรมไม่ดี กรรมอันตราย และการจำกัด เสรีภาพและสันติสุขของฉัน ได้โปรดทราบ คุณก็รู้ดีอยู่แล้วหากพลเมืองของประเทศใด เรียนรู้จากคำสอนของฉัน และได้รับพระพรโดยตรงจากพระเจ้า อย่างรู้ตัวและมีสติสัมปชัญญะ ประเทศนั้น ก็จะได้รับพระพร บรรดาเจ้าหน้าที่รัฐบาล หัวหน้าคณะรัฐบาล และประมุขของประเทศ จะนอนหลับสบาย กระทั่งกรน กินอิ่ม นอนหลับดี เพราะลูกศิษย์ของฉัน จะเป็นพลเมืองที่ดีที่สุด ที่พวกเขาหาได้ แต่ไม่เลย ฉันมักถูกคุกคาม และต้องหลบซ่อน ต้องหนีเอาชีวิตรอด เพื่อความปลอดภัย เพื่ออิสรภาพ เพื่อที่ฉันจะได้ช่วยต่อไป โดยหวังว่าสักวันหนึ่ง พวกเขาจะเข้าใจว่า ฉันมีแต่ความหวังดีต่อ ประชาชนของเขา ประเทศ ของพวกเขา และโลก แต่จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังต้อง ทนกับความไม่สะดวก ปัญหา อันตราย และการคุกคามสารพัดอยู่ดีฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าผู้นำที่ชาญฉลาด ของโลกและ ผู้นำทางศาสนาที่ศักดิ์สิทธิ์ จะเพิกเฉยต่อความทุกข์ทรมาน ของมนุษย์อื่น ๆ ได้อย่างไร เช่น ทารกในครรภ์มารดา ลูกไก่ตัวเล็ก ๆ ที่ถูกโยน ลงไปในเครื่องบดทั้งเป็น และลูกวัวตัวเล็ก ๆ ที่ถูกฉกไป จากแม่ของพวกเขา ที่ร้องไห้อยู่หลังรถบรรทุก พวกเขาเห็นทั้งหมดจากอินเทอร์เน็ต พวกเขารู้ดีถึงความทุกข์ทรมาน ที่ผู้ได้รับผลกระทบ ต้องเผชิญ แต่พวกเขาก็ยังคงเพิกเฉย ยังคงให้การสนับสนุน บริจาค และอุดหนุน องค์กรหรือกลุ่มฆาตกรรม เหล่านี้ต่อไป อย่างถูกกฎหมาย และเปิดเผยด้วย แต่กระนั้น พวกเขากลับเสียเวลา เงินทอง เชื้อเพลิงเครื่องบิน เงินภาษีของประชาชน กับการประชุมเพื่อสันติภาพ ขอร้องให้เกิดสันติภาพ และหลายคน ก็สวดภาวนาเพื่อสันติภาพด้วยในปัจจุบันนี้ การบอกว่า ตัวเองไม่รู้เป็นเรื่องยาก เพราะข้อมูลทุกอย่างเปิดเผย อยู่บนอินเทอร์เน็ตอย่างโจ่งแจ้ง สามารถเข้าถึงได้ออนไลน์ทุกที่ ฯลฯ... ฉันจึงหวังว่าสักวันหนึ่ง หมายถึงวันพรุ่งนี้ เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันเปิดกระโจมของฉัน แล้วเห็นโลกที่สงบสุข เห็นสรรพสัตว์ได้รับการคุ้มครอง โดยอำนาจทางโลก ตามพระประสงค์ของพระเจ้า และอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เห็นอกเห็นใจในความทุกข์ และความเจ็บปวดของกันและกัน และช่วยบรรเทาความทุกข์ เพื่อไม่มีใครบนโลกใบนี้ ต้องหลั่งน้ำตาเศร้าโศกอีกต่อไป แต่จะมีเพียงน้ำตาแห่งความสุข และความพึงพอใจเท่านั้น ขอพระเจ้าทรงรักเราตลอดไป แม้ว่าเราทำบาปและทำผิดมากมาย เพื่อที่เราจะมีเวลา สำนึกผิด กลับตัว และดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสม มีคุณธรรม ตามพระประสงค์ของพระเจ้า ขอบคุณพระองค์ พระเจ้า อาเมนPhoto Caption: “รูปลักษณ์ของบางสิ่ง อาจดูแข็งแกร่ง แต่แท้จริงแล้วพวกเขาบอบบางมาก”
